| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,195 |
| تعداد مقالات | 77,225 |
| تعداد مشاهده مقاله | 157,167,819 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 118,379,348 |
طراحی مدل روابط عمومی اثربخش نظام بانکی در شبکههای اجتماعی | ||
| مدیریت بازرگانی | ||
| دوره 18، شماره 1، 1405، صفحه 225-247 اصل مقاله (883.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jibm.2025.362364.4621 | ||
| نویسندگان | ||
| ناهید مونسان1؛ طاهر روشندل اربطانی* 2؛ هادی مقدم زاده3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه مدیریت رسانه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 2استاد، گروه مدیریت رسانه و ارتباطات کسبوکار، دانشکده مدیریت کسبوکار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 3دکتری، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکدۀ مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: وجود شبکههای اجتماعی و پدید آمدن نوع جدیدی از ابزارهای رسانهای همهگیر، واحدهای روابط عمومی را نیز ملزم کرده است تا برای استفاده حداکثری از این رسانهها همگام شوند. از میان تأثیرهایی که شبکههای اجتماعی بر مجموعه بانکها و خدمات آنها در صنعت بانکداری وارد کردهاند، نکته حائز اهمیت برای پژوهشگران، جایگاه روابط عمومیها در این دگردیسی ارتباطی است. در حقیقت، طراحی استراتژیهای اثربخش برای ورود و توسعه فعالیتهای روابط عمومی نظام بانکی در رسانههای اجتماعی با هدف ارتقای تصویر بانک نزد مشتریان و نیل به اهداف این بنگاههای اقتصادی، با تمرکز بر ارتباط با مشتریان بانکهاست که به این پژوهش شکل داده است. روش: در این مقاله از تکنیک دلفی برای جمعآوری و تحلیل دادهها استفاده شده است. تکنیک دلفی روشی ارتباطی ساختارمند است که از یک گروه متخصص برای جمعآوری بصیرتها بهصورت سیستماتیک و رسیدن به توافق در مسائل پیچیده یا تولید پیشبینیها بهره میبرد که در این مطالعه، بهمنظور طراحی مدلی مؤثر از روابط عمومی برای سیستم بانکی در رسانههای اجتماعی، بهکار گرفته شد. انتخاب متخصصان برای پانل دلفی، بر اساس معیارهای متعددی از جمله تحصیلات، تحقیقات، تخصص و صلاحیتهای مدیریتی انجام گرفت. یافتهها: بر اساس یافتهها، روابط عمومی نظام بانکی، برای ورود به رسانههای اجتماعی، بهمنظور فعالیتهای ترویجی، هشت نقطه قوت و هفت نقطه ضعف دارد. همچنین، شانزده فرصت و هشت تهدید برای این روابط عمومیها شناسایی شد. پس از تشکیل ماتریس ارزیابی داخلی و خارجی عوامل استراتژیک و بر اساس نمرههای اتخاذ شده، جلسههای طوفان فکری با خبرگان صنعت بانکداری و روابط عمومی نظام بانکی تشکیل و استراتژیهای مناسب این حوزه استخراج شد. استراتژیها در چهار دستۀ استراتژیهای تهاجمی (SO)، استراتژیهای محافظهکارانه (WO)، رقابتی (ST) و استراتژیهای تدافعی (WT) تدوین و تلاش شد تا مدلی برای روابط عمومی اثربخش در حوزه بانکی ارائه شود. نتیجهگیری: یافتههای فوق و مقایسۀ آنها با تحقیقات قبلی، اهمیت شبکههای اجتماعی و تأثیرشان بر افکار عمومی، تقویت تعامل با مخاطبان در حوزه انتشار اطلاعات، مبادلۀ اطلاعات، تبلیغات و ضرورت سرمایهگذاری روابط عمومی در منابع انسانی و مالی را در ایجاد ارتباط مؤثر و استفاده از ظرفیتهای رسانههای اجتماعی، بهمنظور ارتقای تصویر و برند سازمان نشان میدهد. بنابراین، برنامهریزی استراتژیک در روابط عمومی، بهمعنای تصمیمگیری، سیاستگذاری و نظارت و ارزیابی پروژهها و برنامههاست. برای دستیابی به رویکردی پیشرو، استراتژی کلی باید توسعه یابد. این استراتژی نه تنها باید از استراتژی جمعی سازمان حمایت کند، بلکه بایستی با استراتژیهای بازاریابی هماهنگ باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت رسانه؛ صنعت بانکداری؛ روابط عمومی دیجیتال؛ رسانههای اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
جمادی، سرور (1387). نقش روابط عمومی بر افزایش وجدان کاری و انضباط اجتماعی کارکنان شرکت ملی پخش فراوردههای نفتی ایران، پایان نامه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات.
رزاق پور، علیرضا (1394). ارزشیابی عملکرد روابط عمومی بانک ملت در تغییر نگرش مردم. پایان نامه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات.
روشن چشم، حامد (1396). تحول شرایط اجتماعی و مناسبات قدرت در بستر تحولات ارتباطی در ایران امروز. پایان نامه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات.
کاستلز، مانوئل (1380). عصر اطلاعات و ظهور جامعه شبکهای (جلد اول)، (احد علیقلیان و افشین خاکباز، مترجمان)، تهران: انتشارات طرح نو.
References Alikilic, O. & Umit, A. (2012). Social media adoption among Turkish public relations professionals: A survey of practitioners, Public Relations Review, 38(1), 56-63. Allagui, I. & Breslow, H. (2016). Social media for public relations: Lessons from four effective cases, Public Relations Review, 42(1), 20-30. Bashir, M. & Aldaihani, A. (2017).Public relations in an online environment: Discourse description of social media in Kuwaiti organizations. Public Relations Review, 43 (4), 777-787. Bobbitt, R. & Sullivan, R. (2012). Developing the Public Relations Campaign. Pearson Higher Ed. Castells, M. (2001). Information age and emergence of network society (Vol. 1), (Aligholian, A. & Khakbaz, A., trans.), Tarh- e- now Pub., Tehran, Iran. (in Persian) Charest, F., Bouffard, J. & Zajmovic, E. (2016). Public relations and social media: Deliberate or creative strategic planning, Public Relations Review, 42(4), 530-538. Cismaru, D.M., Gazzola, P., Ciochina, R.S. & Leovaridis, C. (2018). The rise of digital intelligence: challenges for public relations education and practices. Kybernetes, 47(10), 1924-1940, https:// doi.org/10.1108/K-03-2018-0145 Duhé, S. (2015). An overview of new media research in public relations journals from 1981 to 2014. Public Relations Rev., 41(2), 153–169. Gesualdi, M. (2019). Revisiting the relationship between public relations and marketing: Encroachment and social media. Public Relations Review, 45(2), 372-382. Helmer, O. (1977-02-01). Problems in futures research: Delphi and causal cross-impact analysis. Futures, 9 (1), 17–31. doi:10.1016/0016-3287(77)90049-0. Huang, Y.H., Fang, C. & Wu, Q.H. (2016). Does research on digital public relations indicate a paradigm shift? An analysis and critique of recent trends, Telematics and Informatics, 34(7), 1364-1376. Huang, Y.H. (2012). Internet public relations: current status, research and prospect. Commun. Soc., 19. Huang, Y.H. (1999). On major approaches to western public relations theories: comparison and debates on theoretical paradigms in 1990s. J. Advertising Public Relations, 12, 1–37. Jamadi, S. (2008). The role of public relations on increasing the work conscience and social discipline of the employees of Iran's National Oil Products Distribution Company, Thesis, Islamic Azad University, Science and Research Unit. (in Persian) Kang, M. (2014). Understanding public engagement: Conceptualizing and measuring its influence on supportive behavioral intentions. Journal of Public Relations Research, 26(5), 399–416. Lee, K., Oh, W. Y. & Kim, N. (2013). Social media for socially responsible firms: Analysis of fortune 500’s twitter profiles and their CSR/CSIR ratings. Journal of Business Ethics, 118(4), 791-806. Navarro, C., Moreno, A., Zerfass, A. (2018). Mastering the dialogic tools: Social media use and perceptions of public relations practitioners in Latin America. Journal of Communication Management, 22(1), 28- 45. Panopoulos, A., Theodoridis, P. & Poulis, A. (2018). Revisiting innovation adoption theory through electronic public relations. Information Technology & People, 31(1), 21-40. https://doi.org/10.1108/ITP-05-2016-0101 Razzaghpour, A. (2015). Evaluation of public relations performance of Bank Mellat in changing people's attitude, Thesis, Islamic Azad University, Science and Research Unit. (in Persian) Roushan Cheshm, H. (2017). The evolution of social conditions and power relations in the context of communication developments in Iran today, Thesis, Islamic Azad University, Science and Research Unit. (in Persian) Smith, B. G. (2011). Becoming “quirky” towards an understanding of professional and blogger relations in public relations. Public Relations Journal, 5(4), 1–24. Sterne, G.D. (2010). Media perceptions of public relations in New Zealand. Journal of Communication Management, 14(1), 4-31. https:// doi.org/10.1108/13632541011017780 Valentini, Ch. (2015). Is using social media “good” for the public relations profession? A critical reflection. Public Relations Review, 41(2), 170-177. Vardeman-Winter, J. & Place, K. (2015). Public relations culture, social media, and regulation. Journal of Communication Management, 19(4), 335-353. https://doi.org/10.1108/JCOM-11-2013-0079 Verčič, D. (2013). Comparative research in public relations: from European to global research designs. In D. Ingenhoff (Ed.), Internationale PR-forschung (pp. 11–20). Konstanz, Germany: UVK. Wissema (1982). An Evaluation of Delphi. Technological Forecasting and Social Change. Zhixian, Y. (2018). The Future of Marketing Services and Resources. Marketing Services and Resources in Information Organizations, 117-123. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 368 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 154 |
||