پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,196 |
| تعداد مقالات | 77,227 |
| تعداد مشاهده مقاله | 157,218,082 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 118,403,696 |
شناسایی عوامل مؤثر بر پایداری اتحادهای استراتژیک کسب وکار | ||
| مدیریت بازرگانی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 12 بهمن 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jibm.2025.405807.5113 | ||
| نویسندگان | ||
| عطاءاله هرندی* 1؛ مهلا یاسینی2 | ||
| 1استادیار گروه استراتژی و سیاستگذاری کسب و کار، دانشکده مدیریت کسب و کار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی گرایش مدیریت استراتژیک، دانشکده مدیریت کسبوکار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: بررسیها نشان میدهد که اتحادهای استراتژیک ماهیت پایداری نداشته و نرخ خاتمه آنها بین 40 تا 70 درصد میباشد. با توجه به نرخ بالای شکست اتحادهای استراتژیک، شناسایی عوامل مؤثر بر اتحادها و نحوه مدیریت آنها به سمت پایداری اهمیت بسیاری یافته است و تحقیقات بسیاری در ایران و نیز خارج از ایران در زمینه چیستی، اهمیت، نتایج و نیز عوامل تأثیرگذار بر این مفهوم انجام گرفته است. برای مثال، اغلب تحقیقات بر مراحل پیش از توافق و اتحاد تمرکز کردهاند. پایداری و بقای بلندمدت اتحادهای استراتژیک همواره یکی از چالشهای اساسی سازمانهایی است که بهمنظور دستیابی به منافع مشترک و خلق ارزش افزوده، اقدام به همکاری و همافزایی با سایر سازمانها و تشکیل اتحادهای استراتژیک میکنند. با وجود اهمیت موضوع، پژوهشهای پیشین عموماً بهصورت پراکنده به بررسی عوامل مؤثر بر پایداری اتحادهای استراتژیک پرداختهاند و در نتیجه، تصویر جامع و یکپارچهای از این پدیده چندبعدی فراهم نشده است. هدف این پژوهش، شناسایی و یکپارچهسازی عوامل مؤثر بر پایداری اتحادهای استراتژیک و ارائه مدلی مفهومی برای نمایش عوامل شناسایی شده است. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روششناسی، کیفی با رویکرد فراترکیب است. جامعه آماری شامل کلیه مقالات معتبر داخلی و بینالمللی مرتبط با اتحادهای استراتژیک در بازه زمانی 1389 تا 1404 (2010 تا 2025) است. در مجموع پس از اعتبار سنجی و حذف مقالات نامعتبر و نامرتبط، 60 مقاله که بهصورت مستقیم به موضوع پایداری اتحادهای استراتژیک پرداخته بودند، با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و تحلیل شدند. فرایند تحلیل دادهها با استفاده از کدگذاری سهمرحلهای (باز، محوری و انتخابی) انجام گرفت تا مفاهیم، مقولات فرعی و در نهایت مقولات و ابعاد اصلی شناسایی شوند. یافتهها: نتایج تحلیل دادهها منجر به استخراج 180 مفهوم اولیه، 19 مقوله فرعی و 4 مقوله اصلی گردید. این مقولات شامل «تناسب و پیشنیازهای استراتژیک»، «حاکمیت و ساختاردهی»، «فرآیندهای رابطهای و تعاملی» و «محیط کلان و زمینهای» هستند. مدل مفهومی حاصل نشان میدهد که بعد پیشنیازهای استراتژیک و تناسب، شامل عواملی است که زمینهساز شکلگیری و تداوم همکاریهای پایدار میان سازمانها میشوند. این بُعد به عناصری همچون تناسب و مکملبودن منابع و قابلیتهای شرکا، همسویی اهداف و انگیزهها، شباهت فرهنگی و ساختاری، و شهرت و پیشینه همکاریها اشاره دارد. بعد دوم، حاکمیت و ساختاردهی، به سازوکارهای رسمی، قراردادی و سازمانی است که برای هدایت و کنترل اتحادها طراحی میشوند اشاره دارد. مقولههای این بعد شامل قراردادهای استاندارد، ساختاردهی مناسب اتحاد، نظارت و کنترل مؤثر، مدیریت ریسک و انعطافپذیری، و برقراری تعادل قدرت و عدالت در روابط میان شرکا است. بُعد سوم، فرآیندهای رابطهای و تعاملی، به جنبههای رفتاری، ارتباطی و تعاملی میان شرکا توجه دارد که زمینه انسجام و پیوستگی اتحاد را فراهم میکند. در این بعد، اعتماد و تعهد متقابل، شفافیت و گشودگی در ارتباطات، تعامل فعال، مدیریت روابط و انتظارات، همکاری و وابستگی متقابل، و ظرفیت یادگیری مشترک از مقولههای کلیدی محسوب میشوند. بعد چهارم، محیط کلان و زمینهای، شامل مجموعهای از عوامل بیرونی است که بر پایداری اتحادها اثرگذارند و سازمان قارد به کنترل مستقیم آنها نمیباشد. ثبات سیاسی، اقتصادی و قانونی، وجود حمایت نهادی و چارچوبهای قانونی شفاف، شرایط رقابتی صنعت و بازار، و زیرساختهای فیزیکی و فناورانه مناسب از مهمترین مؤلفههای این بعد هستند. نتیجهگیری: مدل ارائهشده در این پژوهش با تلفیق یافتههای مطالعات پیشین، تصویری جامع از عوامل مؤثر بر پایداری اتحادهای استراتژیک ارائه میدهد و میتواند ضمن افزایش درک بشری، مبنایی نظری و منسجم برای تحقیقات آتی در این حوزه باشد. همچنین، نتایج برای مدیران و تصمیمگیرندگان سازمانی کاربردی است. در حقیقت با درک بهتر ابعاد مؤثر بر پایداری اتحادهای استراتژیک، مدیران میتوانند در طراحی، اجرای و مدیریت اتحادهای استراتژیک، تصمیماتی اثربخشتر اتخاذ کنند و اتحادهای خود را در مسیر صحیح هدایت کنند. در مجموع، پایداری اتحادها مستلزم توجه متعادل و همزمان به پیشنیازهای استراتژیک، حاکمیت کارآمد، روابط تعاملی مؤثر و سازگاری با شرایط محیطی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اتحادهای استراتژیک؛ پایداری؛ طول عمر؛ فراترکیب؛ مدل مفهومی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 249 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب