| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,119 |
| تعداد مقالات | 76,511 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,889,709 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 115,007,985 |
مبانی تعیین بیشینه مجاز غلظت عناصر سنگین در کمپوست حاصل از پسماند شهری (مقاله مروری) | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| دوره 56، شماره 9، آذر 1404، صفحه 2375-2392 اصل مقاله (1.48 M) | ||
| نوع مقاله: مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2025.398566.669974 | ||
| نویسندگان | ||
| مژگان یگانه* 1؛ کامبیز بازرگان2؛ کریم شهبازی2 | ||
| 1بخش تحقیقات فیزیک و شیمی خاک و فناوری کود، موسسه تحقیقات خاک و آب کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج ایران | ||
| 2بخش تحقیقات شیمی و فیزیک خاک و فناوری کود، موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| افزایش جمعیت و تغییر سبک زندگی، تولید زباله را به معضلی جهانی تبدیل کرده است. کمپوست سازی به عنوان راهکاری برای مدیریت پسماندهای آلی مطرح است، اما حضور عناصر سنگین در کمپوست میتواند تهدیدی برای محیطزیست و سلامت انسان باشد. این پژوهش با هدف ارائه روشی علمی و مناسب برای تعیین حدود مجاز فلزات سنگین در کمپوست زباله شهری قابل مصرف در زمینهای کشاورزی ایران انجام شد. بررسیها نشان داد دو رویکرد اصلی برای تعیین حدود مجاز وجود دارد: پذیرش استانداردهای خارجی یا تعیین استانداردهای بومی. با توجه به تفاوتهای چشمگیر در ترکیب زبالهها، روشهای تولید و قوانین ملی کشورها، استفاده از استانداردهای خارجی بدون تطابق با شرایط کشور فاقد وجاهت علمی است. در این مقاله، روش بیلان عنصری به عنوان روش مناسب برای ایران پیشنهاد شد. در این روش، حد مجاز هر عنصر بر اساس سقف غلظت پس از 45 سال استفاده مداوم و با در نظر گرفتن نرخ مصرف 25 تن در هکتار در سال محاسبه میشود. بر این اساس، حدود مجاز پیشنهادی (میلیگرم در کیلوگرم وزن خشک) برای عناصر سنگین در کمپوست شهری ایران به شرح زیر است: آرسنیک: 5، کادمیم: 10، کروم: 150، سرب:100، نیکل: 120، کبالت: 25، مس: 650، روی: 1300، مولیبدن: 5، و جیوه: 5. نتایج نشان میدهد بازنگری استانداردهای کروم و نیکل خاک به دلیل غلظت طبیعی زیاد آنها در خاکهای ایران ضروری است. این مطالعه بر لزوم مدیریت یکپارچه تولید و مصرف کمپوست با در نظر گرفتن شرایط بومی و پایش مستمر برای حفظ سلامت محیطزیست تأکید دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کمپوست شهری؛ عناصر سنگین؛ استانداردهای کیفیت؛ مدیریت پسماند؛ بیلان عنصری | ||
| مراجع | ||
|
Anonymous, (2012). Soil Pollution Sources Standard and Its Guidelines, Department of Environmental Protection (In Persian). Evanylo, G., 2020. Compost standards and quality, available at:https://www.clemson.edu/extension/camm/manuals/proceedings/camm_2020/07_compost_quality_and_standards_camm_jan_2020.pdf. Siebert, S., and Thelen Jüngling, M. 2020. The Environmental Partnership, Annual report 2020/12. available at: https://www.kompost.de/uploads/media/Compost_Course_gesamt_01.pdf Akinci, G., M. Bilgin, D. Guven and E. Erdin. (2008). Managing Organic Waste in Turkey: TheRelation Among the Characterization,Properties and Results. ORBIT, 13 - 15th of Oct. , Wageningen, The Netherlands. AORA. (2020). Australian Organics Recycling Association (AORA) Hove, SA 5048-INTERNATIONAL COMPARISON OF THE AUSTRALIAN STANDARD FOR COMPOSTS, SOIL CONDITIONERS AND MULCHES (AS4454 – 2012). Biala, J., & Wilkinson, K. (2020). International Comparison of the Australian Standard for Composts, Soil Conditioners and Mulches (as4454-2012): Australian Organics Recycling Association: Hove, Australia. BioAbfV. (2023). Verordnung über die Verwertung von Bioabfällen auf Böden, (Bioabfallverordnung - BioAbfV). Ausfertigungsdatum: 21.09.1998, Neugefasst durch Bek. v. 4.4.2013 I 658;zuletzt geändert durch Art. 1 V v. 28.4.2022 I 700; 2023 I Nr. 153. Brinton, W. F. (2000). Compost quality standards and guidelines: an international view. Woods End Research Laboratory Inc., ME, 10, 42. Cao, X., Williams, P. N., Zhan, Y., Coughlin, S. A., McGrath, J. W., Chin, J. P., & Xu, Y. (2023). Municipal solid waste compost: Global trends and biogeochemical cycling. Soil & Environmental Health, 1(4), 100038. CCME. (2005). Canadian Council of Ministers of the Environment- Guidelines for Compost Quality. Ding, F., He, Z., Liu, S., Zhang, S., Zhao, F., Li, Q., & Stoffella, P. J. (2017). Heavy metals in composts of China: historical changes, regional variation, and potential impact on soil quality. Environmental Science and Pollution Research, 24, 3194-3209. Rules, M. (2000). Municipal solid waste (management and handling) rules, 2000. New Delhi: Government of India. Rynk, R., Black, G., Gilbert, J., Biala, J., Bonhotal, J., Schwarz, M., & Cooperband, L. (2021). The composting handbook: a how-to and why manual for farm, municipal, institutional and commercial composters: Academic Press. Seilsepour, M. (2021). Municipal waste compost, application and challenges. Technical publication, no: 609, Ministry of Agriculture- Jihad, Agricultural Research, Education and Extension, Soil and Water Research Institute. Shahbazi, K., Marzi, M., & Rezaei, H. (2020). Heavy metal concentration in the agricultural soils under the different climatic regions: a case study of Iran. Environmental Earth Sciences, 79(13), 324. Shahbazi, K., Fathi-Gerdelidani, A., & Marzi, M. (2022) Investigation of the status of heavy metals in soils of Iran: A comprehensive and critical review of reported studies. Iranian Journal of Soil and Water Research, 53 (5), 1163- 1210 (In Persian). USEPA. (1995). A guide to the biosolid risk assessments for the EPA part 503 rule. Yeganeh, M. 2024. Assessing the Risk Arising From Municipal Solid Waste Compost Application in Agriculture of Iran. Final Report of Research Project. Series Number: 65537. Soil and Water Research Institute - Karaj - Iran (In Persian). Yeganeh, M., Bazargan, K., Shahbazi, K., Hamedi, F., Keshavarz, P., Bybordi, A., . . . Hasheminasab, K. (2025). Monitoring the quality of municipal solid waste compost produced in Iran. Iranian Journal of Soil and Water Research, 56(2), 293-307. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 88 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 109 |
||