پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,120 |
| تعداد مقالات | 76,525 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,958,561 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 115,122,277 |
مقایسه روش های تمرینی مختلف بر بیان پروتئین های FGF21 و TNF-α در بافت عضله نعلی رتهای نژاد ویستار مبتلا به چاقی سارکوپنیک | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| دوره 17، شماره 3، آذر 1404، صفحه 87-104 اصل مقاله (549.49 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2025.389195.1672 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اکبرنژاد* ؛ فرحناز امیرشقاقی؛ هلیا لطیفی | ||
| گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران . تهران ، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: بررسی مسیرهای سیگنالینگ مؤثر در تغییرات سوختوساز بدن اخیراً مورد توجه محققان زیادی قرار گرفته است که دلیل آن را میتوان افزایش بیماریهای متابولیکی مانند دیابت، فشار خون، چاقی ناشی از سارکوپنیا و... دانست. هدف از پژوهش حاضر مقایسۀ سه روش تمرینی بر بیان پروتئینهای TNF-α و FGF-21 در بافت عضلۀ نعلی رتهای نژاد ویستار مبتلا به چاقی سارکوپنیک است. مواد و روش: در این تحقیق 50 سر رت نر ویستار با سن (15 ماه و وزن 320 تا 350 گرم ) خریداری شد. 10 سر از رتها در ابتدای پژوهش بهعنوان گروه کنترل جدا شدند و مابقی به مدت 12 هفته تحت رژیم غذایی پرچربHFD قرار گرفتند. پس از محرز شدن چاقی و ضعف قدرت عضلانی، رتهای چاق بهطور تصادفی به چهار گروه زیر تقسیم شدند: 1. گروه کنترل چاق سارکوپنیک، 2. تمرین مقاومتی، 3. تمرین HIIT و 4. تمرین ترکیبی. گروههای تمرینی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه تمرین کردند. در پایان هشت هفته بهمنظور مقایسۀ گروهها آزمونهای عملکردی (قدرت گرفتن و حداکثر سرعت) انجام گرفت. 48 ساعت بعد رتها بیهوش و تشریح شدند. مقادیر پروتئینهای TNF-α و FGF-21 در بافت عضلۀ نعلی با روش الایزا اندازهگیری شد. نتایج با آزمونهای آماری تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0 یافتهها: یافتهها نشان داد رژیم غذایی پرچرب موجب افزایش معنادار وزن، مقادیر پروتئین TNF-α و کاهش معنادار مقادیر پروتئین FGF21 نسبت به گروه کنترل شد (05/0P<). هر سه گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل چاق کاهش معنادار در مقادیر TNF-α داشتند که این کاهش در گروه تمرینات ترکیبی کمی بارزتر بود (0059/0P=). در مقادیر FGF21 بین گروههای تمرینی و گروه کنترل و کنترل چاق افزایش معنادار وجود داشت (001/0P=). همینطور بین گروه ترکیبی و HIIT تفاوت معنادار وجود داشت (038/0P=) و بین گروههای مقاومتی و HIIT تفاوت معناداری مشاهده نشد (085/0P=). نتیجهگیری: پژوهش حاضر نشان داد مقادیر پروتئین TNF-α در تمامی گروههای تمرینی نسبت به گروه کنترل چاق کاهش و مقادیر پروتئین FGF21 افزایش داشت که این تغییرات در گروه تمرین ترکیبی کمی بارزتر است، از اینرو ممکن است این نوع تمرین سودمندتر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چاقی سارکوپنیک؛ تمرینات مقاومتی HII؛ تمرینات کانکارنت؛ FGF-21؛ TNFα | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 87 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 96 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب