نقش دیپلماسی پیشگیرانه در منازعات قومی از منظر حقوق بینالملل | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 55، شماره 4 - شماره پیاپی 44، زمستان 1404، صفحه 2883-2908 اصل مقاله (605.73 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2024.372199.3479 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی فضائلی* 1؛ موسی کرمی2 | ||
| 1استاد گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| توانمندی حقوق بینالملل در پیشگیری از منازعات قومی، یکی از سنگمحکهای کارامدی آن است. چگونگی شناخت و بهکارگیری دیپلماسی پیشگیرانه بهعنوان یکی از ظرفیتهای حقوق بینالملل، مسئلۀ مورد پژوهش این نوشتار است. نگارندگان میکوشند با بهرهگیری از دادههای کتابخانهای و کاربست شیوۀ توصیفی-تحلیلی، به تبیین نقش دیپلماسی پیشگیرانه در پیشگیری از منازعات قومی دست یازند. بر پایۀ یافتههای پژوهش، شناسایی وضعیتهای مستعدِ بروز منازعات قومی و هشدار زودهنگام برای اتخاذ اقدام مناسب، از اهمیتی شگرف برخوردار است. افزون بر این، پیگیری دیپلماسی پیشگیرانه در دو سطح کوتاهمدت یا عملیاتی و بلندمدت یا ساختاری، میتواند به نقشآفرینی مثبت و کارامد حقوق بینالملل در این زمینه یاری رساند. هدف دیپلماسی پیشگیرانۀ عملیاتی، پیشگیری از تبدیل تنش یا بحرانی قومی به درگیری مسلحانه است و برای نمونه میتوان به گسیل هیأتهای دیپلماتیک، استقرار پیشگیرانۀ نیروهای حافظ صلح ملل متحد و میانجیگری شخصیتهای برجستۀ بینالمللی اشاره کرد. در سوی دیگر، دیپلماسی پیشگیرانۀ ساختاری، ریشههای اصلی درگیریها را نشانه میگیرد و میکوشد از خلال فرایندهایی مانند ترویج و تحکیم دموکراسی، تقویت جامعۀ مدنی و پایش نقض حقوق بشر و حقوق اقلیتها، علتهای درگرفتن منازعات قومی را کاهش دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق بینالملل؛ دیپلماسی پیشگیرانه؛ سازمان ملل متحد؛ صلح و امنیت بینالمللی؛ منازعۀ قومی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 364 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 321 |
||