میز خدمت الکترونیک
دوره ویراستاری

  اخبار و اعلانات

 آمار

تعداد نشریات127
تعداد شماره‌ها7,118
تعداد مقالات76,501
تعداد مشاهده مقاله152,876,662
تعداد دریافت فایل اصل مقاله114,986,729
زیاری, کرامت اله, پوراحمد, احمد, حاتمی نژاد, حسین, باستین, علی. (1404). بررسی عوامل مؤثر بر ارتقاء زیست پذیری با رویکرد حکمروایی شهری مطالعه موردی: شهر بوشهر. , 57(3), 178-195. doi: 10.22059/jhgr.2018.260620.1007729
کرامت اله زیاری; احمد پوراحمد; حسین حاتمی نژاد; علی باستین. "بررسی عوامل مؤثر بر ارتقاء زیست پذیری با رویکرد حکمروایی شهری مطالعه موردی: شهر بوشهر". , 57, 3, 1404, 178-195. doi: 10.22059/jhgr.2018.260620.1007729
زیاری, کرامت اله, پوراحمد, احمد, حاتمی نژاد, حسین, باستین, علی. (1404). 'بررسی عوامل مؤثر بر ارتقاء زیست پذیری با رویکرد حکمروایی شهری مطالعه موردی: شهر بوشهر', , 57(3), pp. 178-195. doi: 10.22059/jhgr.2018.260620.1007729
زیاری, کرامت اله, پوراحمد, احمد, حاتمی نژاد, حسین, باستین, علی. بررسی عوامل مؤثر بر ارتقاء زیست پذیری با رویکرد حکمروایی شهری مطالعه موردی: شهر بوشهر. , 1404; 57(3): 178-195. doi: 10.22059/jhgr.2018.260620.1007729

بررسی عوامل مؤثر بر ارتقاء زیست پذیری با رویکرد حکمروایی شهری مطالعه موردی: شهر بوشهر

پژوهشهای جغرافیای انسانی
مقاله 10، دوره 57، شماره 3، آبان 1404، صفحه 178-195    اصل مقاله (983.87 K)
نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2018.260620.1007729
نویسندگان
کرامت اله زیاری* ؛ احمد پوراحمد؛ حسین حاتمی نژاد؛ علی باستین
گروه جغرافیای انسانی و برنامه‌ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
افت کیفیت زندگی شهری در اثر بروز مشکلات پیچیده در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی از جمله افزایش روزافزون بیکاری، فقر و نابرابری، کیفیت و کمیت نامطلوب خدمات، کمبود زیرساخت‌های مناسب شهری، افزایش آلودگی‌های زیست‌محیطی، توسعه بافت‌های فرسوده و ناکارآمد، حاشیه‌نشینی و گسترش آسیب‌های اجتماعی، و ناتوانی نظام سنتی و تمرکزگرای مدیریت شهری، اهمیت بهره‌گیری از الگوی حکمروایی خوب شهری با هدف ارتقاء زیست‌پذیری را ضروری ساخته است. هدف این پژوهش، ارزیابی عوامل مؤثر الگوی حکمروایی خوب شهری بر زیست‌پذیری شهر بوشهر است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی است. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌ای ۴۰ سؤالی بود که با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای و تحقیقات گذشته تدوین شد و شاخص‌های حکمروایی خوب شهری شامل مشارکت، عدالت، توافق و اجماع محوری، کارایی و اثربخشی، قانونمندی، شفافیت، مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی را ارزیابی می‌کرد. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید دانشگاهی، مدیران و کارشناسان آشنا به موضوع تحقیق در شهر بوشهر بود که با نمونه‌گیری هدفمند، ۴۰ نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. اطلاعات جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS21 و Lisrel تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج نشان داد که شاخص‌های شفافیت (۰.۹)، مسئولیت‌پذیری (۰.۸۹) و عدالت (۰.۸۲) بیشترین تأثیر را بر ارتقاء زیست‌پذیری شهر بوشهر دارند. دستیابی به شهری با قابلیت زندگی بالا مستلزم مشارکت فعال شهروندان، تمرکززدایی مسئولیت‌ها و تفویض اختیارات، و ارتقای نقش نهادهای مدنی، بخش خصوصی و مردم محلی است. مدیریت شهری بوشهر باید با برنامه‌ریزی‌های عملی زمینه مداخله و مشارکت بیشتر شهروندان در سیاست‌گذاری، تصمیم‌سازی، نظارت و اجرا را فراهم سازد.
کلیدواژه‌ها
حکمروایی؛ زیست پذیری؛ کیفیت زندگی؛ مدیریت شهری؛ بوشهر
مراجع
  1. ابراهیمی، جمشید و چاره‌جو، فرزین. (1402). بررسی نقش حکمروایی خوب در بازآفرینی بافت‌های فرسوده شهری (مطالعه موردی: شهر کامیاران). پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 55(4)، 113-137. https://doi.org/10.22059/jhgr.2022.335894.1008427
  2. ارغان، عباس؛ آسادات‌همایونی، پانته‌آ و ولوجردی، نگار. (1395). تبیین نقش حکمروایی خوب شهری در مدیریت مطلوب زمین. چهارمین کنفرانس ملی پژوهش‌های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و مدیریت شهری، 1-17.
  3. اسفیدانی، محمدرحیم و محسنین، شهریار. (1392). مدل‌سازی معادلات ساختاری (آموزشی و کاربردی) به کمک نرم‌افزار لیزرل. تهران: انتشارات مهربان نشر.
  4. اطهاری، کمال؛ برک‌پور، ناصر؛ کاظمیان، غلامرضا و مهدی‌زاده، جواد. (1386). حکمروایی شهری: مبانی نظری و ضرورت شکل‌گیری آن در ایران. فصلنامه جستارهای شهرسازی، 6(19-20)، 8-17.
  5. ایوانس، باب؛ جوز، مارکو؛ ساندبک، سوزان و تئوبالد، کیت. (1390). اداره شهرهای پایدار. (غلامرضا کاظمیان و خدر فرجی‌راد، مترجمان). تهران: انتشارات پرهام نقش.
  6. برآبادی، محمود. (1383). حکمروایی خوب شهری. ماهنامه شهرداری‌ها، 6(69)، 23-28.
  7. برآبادی، محمود. (1384). الفبای شهر. تهران: انتشارات سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور.
  8. برک‌پور، ناصر. (1385). حکمروایی شهری و نظام اداره شهرها در ایران. همایش برنامه‌ریزی و مدیریت شهری.
  9. برک‌پور، ناصر و اسدی، ایرج. (1390). مدیریت و حکمروایی شهری. تهران: انتشارات دانشگاه هنر.
  10. تقوایی، علی‌اکبر و تاجدار، رسول. (1388). درآمدی بر حکمروایی خوب شهری: یک رویکرد تحلیلی. فصلنامه مدیریت شهری، 23، 1-15.
  11. جعفری‌اسدآبادی، حمزه. (1393). قابلیت زیست‌پذیری شهرها در راستای توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: کلان‌شهر تهران). پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه خوارزمی تهران.
  12. حاتمی‌نژاد، حسین؛ بذرافکن، شهرام و آروین، محمود. (1396). تحلیل نقش الگوی حکمروایی خوب شهری در کاهش آسیب‌پذیری مسکن شهری در برابر زلزله. مطالعات برنامه‌ریزی سکونتگاه‌های انسانی، 3(40)، 599-617.
  13. حاتمی‌نژاد، حسین؛ شریف‌زاده، ابراهیم؛ و شیخی، عبدالله. (1394). ارزیابی حکمروایی خوب در پایداری محله‌های شهری پیرانشهر.  مجله شهر پایدار، 2(2)، 105-126. https://doi.org/10.22034/jsc.2018.89876
  14. حبیبی، داوود. (1392). بررسی عوامل مؤثر بر افول سرزندگی و زیست‌پذیری در بافت‌های تاریخی و فرسوده (مطالعه موردی: محله سنگ سیاه شیراز). مطالعات شهر ایرانی-اسلامی، 14، 67-82.
  15. خراسانی، محمدامین. (1391). تبیین زیست‌پذیری روستاهای پیرامون شهری با رویکرد کیفیت زندگی (مطالعه موردی: شهرستان ورامین). رساله دکتری، دانشگاه تهران.
  16. شماعی، علی؛ ولی‌زاده، الهام و صادقی، سمیه. (1395). نقش حکمروایی خوب شهری بر درآمدهای پایدار شهرداری‌ها (مطالعه موردی: منطقه 19 شهرداری تهران). اولین کنفرانس ملی علوم جغرافیا، 1-19.
  17. شهیدی، محمدحسین. (1386). شهرسازی، حمل‌ونقل و حکمروایی شهری. جستارهای شهرسازی، 19-20، 52-59.
  18. عربشاهی، زهرا. (1383). برنامه قانون چهارم زیر ذره‌بین: حکمروایی خوب شهری. فصلنامه شهرداری‌ها، 69، 15-17.
  19. علیزاده، کتایون و روشنایی، حامد. (1396). نقش حکمروایی خوب در برندسازی شهری (مطالعه موردی: شاندیز). جغرافیا و توسعه فضای شهری، 4(1)، 115-137. https://doi.org/10.22067/gusd.v4i1.59974
  20. فرزین‌پاک، شهرزاد. (1383). آموختنی‌های شهر: حکمروایی خوب چیست؟. ماهنامه شهرداری‌ها، 69، 19-22.
  21. مازندرانی، عظیمه. (1392). شناسایی اصول و معیارهای شهر زیست‌پذیر و سنجش زیست‌پذیری در منطقه 5 شهر تهران. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه هنر.
  22. محمدنژاد، علی؛ قربانی‌سپهر، آرش؛ شمس‌پویا، محمدکاظم و لشگری، علی‌اصغر. (1394). تحلیل نقش حکمروایی خوب شهری در توسعه پایدار گردشگری (مورد پژوهی: شهر تهران). چهارمین کنفرانس الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، 1-25.
  23. هنرورصدیقیان، نازنین. (1395). بررسی چالش‌های توسعه زیست‌پذیری شهری در منطقه یک مشهد. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد.
  24. حکمت‌نیا، حسن؛ ملکی، محمد؛ موسوی، میرنجف؛ و افشانی، علیرضا. (1396). سنجش میزان تحقق‌پذیری حکمروایی خوب شهری در ایران (مطالعه موردی: شهر ایلام). پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 49(3)، 607-619.
  25. DOI: 10.22059/jhgr.2016.57235
  26. Abdul Aziz, N. (2007). Linking urban form to a liveable city. Malaysian Journal of Environmental Management, 8, 79–95.
  27. Alizadeh, K., & Roshanaei, H. (2017). The role of good governance in urban branding (Case study: Shandiz). Geography and Urban Space Development, 4(1), 115-137. https://doi.org/10.22067/gusd.v4i1.59974[in persian].
  28. Arabshahi, Z. (2004). The Fourth Development Plan program under the microscope: Good urban governance. Municipalities Quarterly, 69, 15-17. [in persian].
  29. Arghan, A., Asadat Homayouni, P., & Valojerdi, N. (2016). Explaining the role of good urban governance in optimal land management. Proceedings of the 4th National Conference on Applied Research in Civil Engineering, Architecture and Urban Management, 1-17. [in persian].
  30. Athari, K., Barakpour, N., Kazemian, G., & Mahdizadeh, J. (2007). Urban governance: Theoretical foundations and the necessity of its formation in Iran. Journal of Urban Planning Essays, 6(19-20), 8-17. [in persian].
  31. Barabadi, M. (2004). Good urban governance. Municipalities Monthly, 6(69), 23-28. [in persian].
  32. Barabadi, M. (2005). The alphabet of the city. Publications of the Organization of Municipalities and Village Administrations of Iran. [in persian].
  33. Barakpour, N. (2006). Urban governance and the urban management system in Iran. Conference on Planning and Urban Management. [in persian].
  34. Barakpour, N., & Asadi, I. (2011). Urban management and governance. University of Art Publications. [in persian].
  35. brahimi, J., & Charehjoo, F. (2023). Investigating the role of good governance in the regeneration of worn-out urban fabrics (Case study: City of Kamyaran). Human Geography Research, 55(4), 113-137. https://doi.org/10.22059/jhgr.2022.335894.1008427[in persian].
  36. Department of Infrastructure and Transport. (2011). Our cities, our future: A national urban policy framework for a productive, sustainable and liveable future. Australian Government.
  37. Devaney, L. (2016). Good governance? Perceptions of accountability, transparency and effectiveness in Irish food risk governance. Food Policy, 62, 1–10. https://doi.org/10.1016/j.foodpol.2016.04.003
  38. Douglass, M., Le, T. H., Lowry, K., & Nguyen, T. H. (2004). The livability of mega-urban regions in Southeast Asia—Bangkok, Ho Chi Minh City, Jakarta and Manila compared [Conference presentation]. International Conference on the Growth Dynamics of Mega-Urban Regions in East and Southeast Asia, Singapore.
  39. Esfidani, M. R., & Mohsenin, S. (2013). Structural equation modeling (Educational and practical) using LISREL software. Mehraban Nashr Publications. [in persian].
  40. Evans, B., Joas, M., Sundback, S., & Theobald, K. (2011). Governing sustainable cities (G. Kazemian & K. Faraji-Rad, Trans.). Parham Naghsh Publications. (Original work published 2005) [in persian].
  41. Farzinpak, S. (2004). Urban learnings: What is good governance?. Municipalities Monthly, 69, 19-22. [in persian].
  42. Habibi, D. (2013). Investigating factors affecting the decline of vitality and livability in historical and worn-out textures (Case study: Sang-e Siyah neighborhood, Shiraz). Journal of Iranian-Islamic City Studies, 14, 67-82. [in persian].
  43. Hataminejad, H., Bazrafkan, S., & Arvin, M. (2017). Analysis of the role of good urban governance model in reducing the vulnerability of urban housing to earthquakes. Journal of Studies of Human Settlements Planning, 3(40), 599-617. [in persian].
  44. Hataminejad, H., Sharifzadeh, E., & Sheikhi, A. (2015). Evaluation of good governance in the sustainability of urban neighborhoods in Piranshahr. Journal of Sustainable City, 2(2), 105-126. https://doi.org/10.22034/jsc.2018.89876[in persian].
  45. Hekmatnia, H., Maleki, M., Mousavi, M. N., & Afshani, A. (2017). Assessing the realization level of good urban governance in Iran (Case study: Ilam City). Human Geography Research, 49(3), 607-619. https://doi.org/10.22059/jhgr.2016.57235 [in persian].
  46. Honarvar Sedighian, N. (2016). Investigating the challenges of developing urban livability in District 1 of Mashhad [Masters thesis, Ferdowsi University of Mashhad]. [in persian].
  47. Jafari Asadabadi, H. (2014). The livability potential of cities in line with sustainable urban development (Case study: Tehran Metropolis) [Masters thesis, Kharazmi University of Tehran]. [in persian].
  48. Kaufmann, D., Kraay, A., & Mastruzzi, M. (2005). Measuring governance using cross-country perceptions data. The World Bank.
  49. Kauko, T. (2012). An institutional analysis of property development, good governance and urban sustainability. European Planning Studies, 20(12), 2053–2071. https://doi.org/10.1080/09654313.2012.722926
  50. Khorasani, M. A. (2012). Explaining the livability of peri-urban villages with a quality of life approach (Case study: Varamin County) [Doctoral dissertation, University of Tehran]. [in persian].
  51. Koroso, N. H., Van der Molen, P., Tuladhar, A. M., & Zevenbergen, J. A. (2013). Does the Chinese market for urban land use rights meet good governance principles? Land Use Policy, 30(1), 417–426. https://doi.org/10.1016/j.landusepol.2012.04.010
  52. Lewis, D., & Mioch, J. (2005). Urban vulnerability and good governance. Journal of Contingencies and Crisis Management, 13(2), 50–53.
  53. Lynch, K. (1960). The image of the city. MIT Press.
  54. Lynch, K. (1981). Good city form. MIT Press.
  55. Mazandarani, A. (2013). Identifying the principles and criteria of a livable city and measuring livability in District 5 of Tehran [Masters thesis, University of Art]. [in persian].
  56. Ministry for the Environment. (2002). Creating great places: Liveable urban environments—Process, strategy, action. Government of New Zealand.
  57. Mohammadnejad, A., Ghorbani Sepehr, A., Shams Pouya, M. K., & Lashgari, A. A. (2015). Analysis of the role of good urban governance in sustainable tourism development (Case study: Tehran). Proceedings of the 4th Conference on the Iranian-Islamic Model of Progress, 1-25. [in persian].
  58. National Association of Regional Councils. (2010). The livable communities act. https://www.narc.org
  59. Okulicz-Kozaryn, A. (2013). City life: Rankings (livability) versus perceptions (satisfaction). Social Indicators Research, 110(2), 433–451.
  60. Shahidi, M. H. (2007). Urban planning, transportation and urban governance. Urban Planning Essays, 19-20, 52-59. [in persian].
  61. Shamaie, A., Valizadeh, E., & Sadeghi, S. (2016). The role of good urban governance on sustainable revenues of municipalities (Case study: District 19 of Tehran Municipality). Proceedings of the 1st National Conference on Geographical Sciences, 1-19. [in persian].
  62. Shamsuddin, S., Abu Hassan, N. R., & Bilyamin, S. F. (2012). Walkable environment in increasing the liveability of a city. Procedia—Social and Behavioral Sciences, 50, 167–178.
  63. Smit, W. (2016). Urban governance and urban food systems in Africa: Examining the linkages. Cities, 58, 80–86. https://doi.org/10.1016/j.cities.2016.05.001
  64. Song, Y. (2011). A livable city study in China: Using structural equation models [Master's thesis, Uppsala University].
  65. Stein, E. K. (2002). Community and quality of life. National Academy Press.
  66. Taghvaei, A. A., & Tajdar, R. (2009). An introduction to good urban governance: An analytical approach. Urban Management Quarterly, 23, 1-15. [in persian].
  67. Timmer, V., & Seymour, N. K. (2005). The livable city [Working group discussion paper]. World Urban Forum 2006, Vancouver, BC, Canada. International Centre for Sustainable Cities.
  68. United Nations Development Programme. (1997a). Defining core characteristics of good governance. Management Development and Governance Division, UNDP.
  69. United Nations Development Programme. (1997b). Strengthening capacity for people-centred development. Management Development and Governance Division, UNDP.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 240
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 36





سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب