حق بر شهر با نگرشی به آموزههای هانری لوفور و دیوید هاروی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 55، شماره 4 - شماره پیاپی 44، زمستان 1404، صفحه 2563-2586 اصل مقاله (554.87 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2024.367121.3421 | ||
| نویسندگان | ||
| قدرت الله نوروزی* 1؛ مهدی براتی احمدآبادی2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| حق بر شهر یکی از حقوق بنیادین بشر در اسناد داخلی و بینالمللی است. لکن شهرسازان در این حوزه بیشتر سخن گفتهاند. این حق ظرفیت آن را دارد تا از موضوعات مهم حقوق شهروندی تلقی شود، زیرا حیات شهری با بحران مواجه است و انسان ارتباط خود با سرشت سیاسی شهر را از دست داده است. این مقاله ضمن تبیین بحران شهر، به چرایی بازماندن مردم از مشارکت در شهر و اینکه چگونه فضای شهری طراحی تجاری-اداری به خود میگیرد و فرصت تعلقپذیری شهروندان را با اتصال به نمادها، معانی و روایات شهر دریغ میکند، میپردازد. حق بر شهر دعوتی برای خروج از این وضعیت است. لوازم این خروج بازگشت به بنیاد شهر است. بنیادی که به مردم هویت واحد میبخشد. پژوهشهای اخیر، اهمیت نماد و داستان را جهت خلق حس تعلقپذیری مردم به شهرها نمودار میسازد. انسان با مشارکت در داستان شهر و بازتعریف شرایط این مشارکت از وضعیت ضدیت با شهر خارج میشود. مؤلفۀ مهم در بازتعریف این قاعده وضعیت منظر شهری است. در این نوشتار، پیوند بحران یادشدۀ شهر و از دست رفتن فضا و لزوم پرداختن به اهمیت آن در احیای زیست مشارکتجویانۀ شهری با نگاه حقوقی بررسی خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حق بر شهر؛ دیوید هاروی؛ مشارکت منظر شهری؛ هانری لوفور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,117 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 633 |
||