نوروزی, قدرت الله, براتی احمدآبادی, مهدی. (1404). حق بر شهر با نگرشی به آموزههای هانری لوفور و دیوید هاروی. , 55(4), 2563-2586. doi: 10.22059/jplsq.2024.367121.3421
قدرت الله نوروزی; مهدی براتی احمدآبادی. "حق بر شهر با نگرشی به آموزههای هانری لوفور و دیوید هاروی". , 55, 4, 1404, 2563-2586. doi: 10.22059/jplsq.2024.367121.3421
نوروزی, قدرت الله, براتی احمدآبادی, مهدی. (1404). 'حق بر شهر با نگرشی به آموزههای هانری لوفور و دیوید هاروی', , 55(4), pp. 2563-2586. doi: 10.22059/jplsq.2024.367121.3421
نوروزی, قدرت الله, براتی احمدآبادی, مهدی. حق بر شهر با نگرشی به آموزههای هانری لوفور و دیوید هاروی. , 1404; 55(4): 2563-2586. doi: 10.22059/jplsq.2024.367121.3421
حق بر شهر با نگرشی به آموزههای هانری لوفور و دیوید هاروی
1دانشیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
حق بر شهر یکی از حقوق بنیادین بشر در اسناد داخلی و بینالمللی است. لکن شهرسازان در این حوزه بیشتر سخن گفتهاند. این حق ظرفیت آن را دارد تا از موضوعات مهم حقوق شهروندی تلقی شود، زیرا حیات شهری با بحران مواجه است و انسان ارتباط خود با سرشت سیاسی شهر را از دست داده است. این مقاله ضمن تبیین بحران شهر، به چرایی بازماندن مردم از مشارکت در شهر و اینکه چگونه فضای شهری طراحی تجاری-اداری به خود میگیرد و فرصت تعلقپذیری شهروندان را با اتصال به نمادها، معانی و روایات شهر دریغ میکند، میپردازد. حق بر شهر دعوتی برای خروج از این وضعیت است. لوازم این خروج بازگشت به بنیاد شهر است. بنیادی که به مردم هویت واحد میبخشد. پژوهشهای اخیر، اهمیت نماد و داستان را جهت خلق حس تعلقپذیری مردم به شهرها نمودار میسازد. انسان با مشارکت در داستان شهر و بازتعریف شرایط این مشارکت از وضعیت ضدیت با شهر خارج میشود. مؤلفۀ مهم در بازتعریف این قاعده وضعیت منظر شهری است. در این نوشتار، پیوند بحران یادشدۀ شهر و از دست رفتن فضا و لزوم پرداختن به اهمیت آن در احیای زیست مشارکتجویانۀ شهری با نگاه حقوقی بررسی خواهد شد.
هاروی، دیوید (1399). از حق به شهر تا شهرهای شورشی. ترجمۀ خسرو کلانتری و پرویز صداقت، تهران: آگه.
هاروی، دیوید و مری فیلد، ا. (1392). حق به شهر (ریشههای شهری بحرانهای مالی). ترجمۀ خسرو کلانتری، تهران: مهرویستا.
ب) مقالات
ادیبزاده، بهمن (1397). حق نظاره و حق جلوه در سیمای شهر اسلامی. نشریۀ صفه،80، 61-68.
انصاری، باقر (1390). مبانی حقوق همبستگی. فصلنامۀ حقوق، مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران. (4)، 21-40.
حبیبنژاد، احمد؛ خسروی، احمد (1401). حق به شهر و امکان شناسایی آن در نظام حقوقیِ ایران. فصلنامۀ مطالعات حقوق عمومی. 52(1)، 163-183.
حبیبی، سید محسن (1378). جامعۀ مدنی و حیات شهری. هنرهای زیبا، 7، 21-33.
رهبری، لادن؛ شارعپور، محمود (1393). جنسیت و حق به شهر؛ آزمون نظریۀ لوفور در تهران. مجلۀ جامعهشناسی ایران، 116-141.
کامیار، غلامرضا و دیگران (1401). حق بر شهر ایمن از منظر حقوق بشر و حقوق ایران. مجلۀ پژوهشهای حقوقی شهر دانش. (51)، 181-202.
کستری، نوئل؛ حاجی میرزایی، هومن (1399). مروری بر اندیشۀ دیوید هاروی. نشریۀ فضا و دیالکتیک، 16.
مارکوزه، پیتر (1395). حق (حقوق) چه کسی به چه شهری؟. نشریۀ اینترنتی فضا و دیالکتیک، 1.
واعظی، مهدی؛ علیمردانی، مسعود (1397). مفهوم هویت و رویکردی فلسفی به هویت و ماهیت شهر. باغ نظر، 1.
انگلیسی
A) Books
Lefebvre, H. (1999). The production of space. (D. N. Smith, translation Blackwell.
Mathivet, C. (2010). The Right to the City: Keys to Understanding the Proposal for Another City is Possible. Cities for all, proposals and Expriences Towards the right to the city. santiago: Habitat International Coalition.
Prucell, M. (2002). Excavating Lefebvre: The right to the city and its urban politics of the inhabitant. GeoJournal.
Surgranyes, A. (2010) Cities for all: articulating the social-urban capacities. Cities for all, Proposals and Expriences Towards the Right to the city. Santiago: Habitat International Coalition.
B) Articles
scannel, l., & gifford, r.(2010) Defining place attachment: A tripartite organizing framework. Journal of environmental psychology,30, p1-10.
