| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,196 |
| تعداد مقالات | 77,227 |
| تعداد مشاهده مقاله | 157,222,999 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 118,406,271 |
ارائه مدل ارزیابی چند معیاره سطح آمادگی اکوسیستم کارآفرینی برپایه چارچوب ایزنبرگ با استفاده از روشهای دلفی فازی و بهترین-بدترین | ||
| مدیریت بازرگانی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 19 مهر 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jibm.2025.401807.5054 | ||
| نویسندگان | ||
| نوید محمدی1؛ آصف کریمی* 2؛ فاطمه پازوکی3 | ||
| 1استادیار، دانشکده تجارت و بازرگانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران،قم، ایران. | ||
| 3دانشجو کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده تجارت و بازرگانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف طراحی، تدوین و ارائه چارچوبی جامع و دادهمحور برای ارزیابی سطح آمادگی اکوسیستم کارآفرینی انجام شده است. ضرورت این تحقیق ناشی از آن است که بسیاری از مداخلات سیاستی و اجرایی طی سالهای اخیر، بدون بهرهگیری از مدلهای علمی و مبتنی بر شواهد، به تخصیص غیرهدفمند منابع و کاهش اثربخشی اقدامات منجر شدهاند. چارچوب ارائهشده در این تحقیق نهتنها توانایی شناسایی و اولویتبندی ابعاد و مؤلفههای کلیدی اکوسیستم را دارد، بلکه به منظور پایش مستمر وضعیت موجود، مقایسه تطبیقی با سایر اکوسیستمها و هدایت تصمیمگیریهای آگاهانه طراحی شده است. مخاطبان اصلی این چارچوب شامل سیاستگذاران، نهادهای حمایتی، سرمایهگذاران، فعالان استارتاپی و پژوهشگران حوزه نوآوری میباشند. پژوهش حاضر با رویکرد کمی و در قالب فرایندی چندمرحلهای شامل مرور نظاممند، روش دلفی فازی و روش تصمیمگیری بهترین-بدترین انجام شده است. نخست با بهرهگیری از روش فراترکیب، ادبیات نظری و مطالعات تجربی مرتبط با ارزیابی اکوسیستمهای کارآفرینی مرور و تحلیل شد و مجموعهای گسترده از مؤلفههای اولیه شناسایی گردید. سپس این مؤلفهها در قالب پرسشنامهای ساختارمند، به جمعی از خبرگان عرضه شد و از روش دلفی فازی برای ارزیابی، پالایش و رسیدن به اجماع نظر بهره گرفته شد. این مرحله به حذف مؤلفههای کماثر و افزایش اعتبار علمی فهرست نهایی کمک کرد. در گام بعد مؤلفههای منتخب بر اساس مدل ششبعدی ایزنبرگ دستهبندی گردیدند تا ساختاری جامع برای تحلیل فراهم شود. در نهایت رتبهبندی و اولویتبندی مؤلفهها با استفاده از روش تصمیمگیری بهترین-بدترین انجام پذیرفت. این ترکیب روشها موجب شد دقت، پایایی و قابلیت تکرارپذیری مدل بهبود یابد. بر مبنای تحلیلهای انجامشده، سه بعد «تأمین مالی»، «سرمایه انسانی» و «بازارها» بهعنوان ابعاد اصلی و اثرگذار بر سطح آمادگی اکوسیستم کارآفرینی شناسایی شدند. تأمین مالی شامل مجموعهای از عوامل تسهیلکننده تأمین منابع برای واحدهای نوپا و نوآور است. سرمایه انسانی بر پرورش دانش، مهارتها و ظرفیت فناورانه تمرکز دارد؛ عواملی که به بقا، رشد و رقابتپذیری کسبوکارهای نوآور کمک میکنند. بعد بازارها بیانگر اهمیت وجود ساختارهای رقابتی، ظرفیت جذب نوآوری و فرصتهای گسترش فعالیتهای کارآفرینانه است. در عین حال ابعاد «نهادهای حمایتی»، «سیاست» و «فرهنگ کارآفرینی» گرچه سهم مستقیم کمتری دارند، اما نقش بنیادین در ایجاد تعامل میان سایر اجزای اکوسیستم و تقویت انسجام آن ایفا میکنند. چارچوب توسعهیافته در این مطالعه، با استفاده همزمان از مدل ششبعدی ایزنبرگ و دو روش تحلیلی معتبر، ابزاری اثربخش برای سنجش وضعیت اکوسیستمهای کارآفرینی و پایش روند تغییرات آنها فراهم آورده است. یافتهها نشان میدهد تمرکز سیاستگذاران بر متنوعسازی منابع مالی، سرمایهگذاری در ارتقای مهارتها و آموزش کارآفرینی و توسعه بازارهای شفاف و رقابتی میتواند به بهبود سطح آمادگی اکوسیستم منجر شود. همچنین اقداماتی نظیر تقویت نهادهای حمایتی، تدوین سیاستهای پایدار و ترویج فرهنگ پذیرای نوآوری برای دستیابی به اکوسیستم پایدار و انطباقپذیر الزامی است. این چارچوب قابلیت تبدیل شدن به مبنای سیاستهای آیندهنگر و تصمیمگیریهای مبتنی بر شواهد را دارد و میتواند مسیری منسجم برای توسعه کارآفرینی در کشور ترسیم کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی اکوسیستم؛ اکوسیستم کارآفرینی؛ اولویتبندی مؤلفهها؛ روش بهترین-بدترین؛ روش دلفی فازی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 421 |
||