پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,120 |
| تعداد مقالات | 76,537 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,987,856 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 115,148,287 |
افضل الدین خونجی: طبیبی در کسوت قضاوت (590-646ق) | ||
| تاریخ علم | ||
| مقاله 9، دوره 23، شماره 1 - شماره پیاپی 38، شهریور 1404، صفحه 235-244 اصل مقاله (636.68 K) | ||
| نوع مقاله: ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jihs.2025.403279.371845 | ||
| نویسنده | ||
| علی خالقی* | ||
| گروه معارف اسلامی ، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ،تهران ، ایران | ||
| چکیده | ||
| در حوزۀ تمدن اسلامی همواره دانشمندان فاضلی ظهور پیداکردهاند که با انجام کارهای علمی و عملی به رشد و شکوفایی تمدن اسلامی کمک فراوانی کردهاند. افضل الدین خونجی (590 -646ق) متولد خونا یا خونج (کاغذکنان) یکی از این دانشمندان است که پس از سپری کردن تحصیلات اولیه در علوم اسلامی در دوران تهاجم مغول به ایران، به مصر عزیمت کرد و رحل اقامت در قاهره افکند و در علم منطق، حکمت، علم شریعت و طبابت سرآمد روزگارش شد. و از سوی حاکم مصر به قاضی القضاتی مصر منصوب شد و در این کسوت در سال 646 ق در گذشت. این مطالعۀ توصیفی، تلاشی است در جهت جمعآوری آگاهیهایی دربارۀ زندگی، زمانه و موقعیت و آثار علمی افضل الدین خونجی و معرفی جایگاه علمی و سیاسی – اجتماعی ایشان در تمدن اسلامی. از مجموع آثار علمی ایشان در زمینۀ فقه، منطق، طب. چنین برمیآید که او در علوم عقلی و نقلی زمان خود سرآمد روزگار بوده و نقش بهسزایی در تحول علوم عقلی و نقلی داشته است. انتخاب ایشان از سوی حاکم مصر به منصب قضا و طبابت نیز نشانگر آن است که وی علاوه بر علوم نظری، در علوم عملی نیز مرجع مردم مسلمان مصر بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| افضل الدین خونجی؛ زندگی زمانه خونجی؛ آثار علمی خونجی؛ طبابت؛ قضاوت | ||
| مراجع | ||
|
ابن ابی اصیبعة، موفقالدین (1998)، عیون الانباء فی طبقات الاطباء، بیروت، دارکتب العلمیه.
ابن العماد، عبد الحی ابن احمد (1406)، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، بیروت، دار احیاء تراث العربی.
ابنکثیر، اسماعیل بن عمر (1415) البدایة والنهایة، بیروت، دارالکتب العلمیه.
اخوینی، ربیع بن احمد (1371) هدایة المتعلمین فی الطب، دانشگاه فردوسی مشهد.
اسکندرلو، محمدجواد (1397)، نقش شیعه در علوم اسلامی از نگاه مستشرقان، قم، انتشارات امام علی.
بغدادی، اسماعیل پاشا (1951)، هدیة العارفین، بیروت، دار احیاء تراث العربی.
حاجی خلیفه (1992).کشف الظنون، بیروت، دارالکتب العلمیة.
حموی، ابن واصل (1395)، مفرج الکروب فی اخبار بنی ایوب، چاپ حسنین محمد ربیع، قاهرة.
حمویی یزدی، سالک الدین محمد (1389) مجمع النفائس وحجلة العرائس، موسسۀ مطالعات تاریخ پزشکی، طب اسلامی و مکمل دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران.
ذهبی، شمس الدین (1347)، العبر فی خبر من غبر، بیروت، دارالکتب العلمیه.
الرویهب، خالد (1393)، افضل الدین خونجی، دانشنامۀ جهان اسلام، تهران.
السامرائی، کمال (1989)، مختصر تاریخ الطب العربی، بیروت، دارالنظال.
السبکی، تاجالدین (1413)، طبقات الشافعیة الکبری، قاهره ،دار احیاءالکتب العربیه.
سیوطی، جلال الدین (1370)، تاریخ خلفاء، قم، منشورات شریف رضی.
سیوطی، جلال الدین (1418)، حسن المحاظرة فی اخبار مصر والقاهرة.
سامی، شمس الدین (1306)، قاموس الاعلام، استانبول، مطبعه مهران.
شیرازی، قطب الدین، شرح کلیات قانون، کتابخانه مجلس، شمارۀ 36227-10.
ظل الرحمن (1383)، قانون ابن سینا، شارحان و مترجمان آن، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
عابدی، عباس و احمدی، مسلم (1399) بررسی تحولات دانش طب در تمدن اسلامی؛ با تمرکز بر رازی و زهراوی، هفتمین همایش ملی مطالعات و تحقیقات نوین در حوزۀ علوم انسانی، مدیریت و کارآفرینی ایران.
عقیقی، بخشایشی (1375)، مفاخر آذربایجان، تبریز، نشر آذربایجان.
کحالة، عمر رضا (بی تا )، معجم المولفین، بیروت، دار احیاء التراث العربی.
لسترنج، گای (1377)، جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی، ترجمۀ محمود عرفان، تهران، انتشارات علمی فرهنگی.
مدرسی تبریزی، محمدعلی (1374)، ریحانة الادب، تهران، انتشارات خیام.
مستوفی، حمداله (1362)، نزهة القلوب، تهران، دنیای کتاب.
همراه یف، محمد (1392)، «جایگاه شرح قانون قطب الدین شیرازی»، اطلاعات حکمت و معرفت .
حموی، یاقوت (1995)، معجم البلدان، بیروت، دار صادر. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 359 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 72 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب