بررسی روایات ارهاصات النبی نمونه موردی: فروخشکیدن دریاچۀ ساوه | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 58، شماره 1، شهریور 1404، صفحه 255-279 اصل مقاله (549.91 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2025.399770.630651 | ||
| نویسنده | ||
| قنبرعلی رودگر* | ||
| دانشیار، گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در میان شهرهایی که در فرایند کشورگشاییهای عربهای مسلمان، به دست آنان افتاد، ساوه اهمیتی ویژه دارد، چه این شهر بااینکه بیشاز سی سال پس از بعثت پیامبر (ص) به دست مسلمانان افتاد در شمار معدود شهرهای ایران است که بر پایه مدعای منابع حدیثی و روایی، از آغاز ولادت پیامبر (ص) در حجاز شناخته بوده و خشکیدن دریاچه ساوه، همزمان با میلاد پیامبر اسلام، از نشانههای ظهور او و بهاصطلاح جزو «ارهاصات» شمرده شدهاست. پرسش اصلی این پژوهش توصیفی-تحلیلی چندوچون اصالت و نیز ارزش و اعتبار معنایی و دلالتهای روایت خشکیدن دریاچۀ ساوه است. چگونگی مواجهۀ جغرافیانگاران مسلمان و نیز شاعران با این واقعه، پرسشهای فرعی این تحقیقاند. با وارسی سندشناسانۀ گزارش رویدادهای شب میلاد رسول خدا، و آشکار کردن فرایند دگردیسی معنوی و دلالتی آن از یکسو، و با تأمل در محتوای آن و نیز با توجه به فقدان اشاره به مضمون این حدیث در بسیاری از متون جغرافیایی و فتوحنگاشتههای مسلمانان و نیز در دیوانهای قریب به تمام شاعران، آشکار میگردد که خشکیدن دریاچه ساوه در شمار «ارهاصات النبی» نبودهاست. و اساساً ساوه تا پیش از تصرف این شهر به دست اعراب مسلمان و چهبسا تا مدتها پس از آن، برای آنان ناشناخته بودهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احادیث مجعول؛ دریاچۀ ساوه؛ تولد محمد (ص)؛ ارهاصات النبی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 867 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 562 |
||