دیدگاه ابن عربی در باب بازتاب اصل وحدت وجود بر ارزشمند شدن روابط اجتماعی انسانها | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 58، شماره 1، شهریور 1404، صفحه 153-172 اصل مقاله (855.88 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2025.394868.630611 | ||
| نویسندگان | ||
| بهنازالسادات طبیبیان1؛ فروغ السادات رحیم پور* 2؛ مجید صادقی حسنآبادی3 | ||
| 1دانشجوی دکترا، گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اهلالبیت(ع)، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| 2دانشیار، گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اهلالبیت(ع)، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| 3دانشیار، فلسفه و کلام اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اهلالبیت(ع)، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اندیشۀ «وحدت وجود» یکی از بنیادیترین ارکان عرفان نظری ابن عربی است که بر یگانگی مطلق وجود و تجلی آن در صور گوناگون هستی تأکید دارد. این نگرش، نه تنها برداشتی عرفانی و الهیاتی از رابطۀ انسان با خداوند ارائه میدهد، بلکه میتواند بهعنوان مدلی اخلاقی-اجتماعی نیز مورد استفاده قرار گیرد. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی قابلیتهای اندیشۀ وحدت وجود در ارتقای کیفیت روابط اجتماعی انسانها میپردازد. بر مبنای این دیدگاه، همه موجودات، جلوههای گوناگون حقیقتی واحدند و همین وحدت ذاتی، پایه ای برای پذیرش دیگران، کاهش تعارض و گسترش تفاهم فراهم میآورد. این بینش میتواند مبنای ارزشهایی چون احترام به کرامت انسان، محبت بیقید، عدالت اجتماعی و همزیستی مسالمتآمیز در جامعه قرار گیرد. اندیشۀ ابن عربی با نفی مرزهای خشک میان خودی و غیرخودی، زمینهای برای نوعی انسانگرایی معنوی فراهم میآورد که از دل عرفان اسلامی بر میخیزد. در دنیای امروز که با بحران هویت، خشونت و گسستهای اجتماعی مواجه است، بازخوانی این اندیشه میتواند پاسخی مؤثر به نیاز بشر برای بازسازی روابط انسانی باشد. در نهایت، وحدت وجود میتواند بهعنوان الگویی اخلاقی، پیونددهندۀ معرفت عرفانی و کنش اجتماعی تلقی شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابن عربی؛ وحدت وجود؛ روابط اجتماعی؛ ارزشمندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 517 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 280 |
||