برکنشپژوهی مسئله هوشمندسازی دولت ایران؛ با تمرکز بر قانون برنامه هفتم توسعه | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 11، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 156-172 اصل مقاله (1.35 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2015.103603 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا غفوری1؛ حسین بابایی مجرد* 2؛ سید حسین کاظمی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدیرت دولتی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران | ||
| 2استادیار مدیریت دولتی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مطابق بند «ج» ماده (107) قانون برنامه هفتم توسعه و آییننامه بند «ج» تبصره 7 قانون بودجه 1402 دستگاههای اجرایی مکلفند در طول 5 سال برنامه، سالانه حداقل 20 درصد از خدمات الکترونیکی خود را به طور هوشمند ارائه دهند؛ این در حالی است که مطابق شواهد قابل استناد، میزان تحقق هوشمندی تا پایان مهر ماه 1403، قریب به 15 درصد بوده است. لذا هدف پژوهش حاضر این است که با اتخاذ رویکرد برکنشپژوهی، به تحلیل مسائل و موانع پیشروی هوشمندسازی دولت بپردازد؛ در این پژوهش از روش تحلیل مضمون و برای تحلیل دادهها از «نظریه پرکتیس» به عنوان چارچوب نظری بهره گرفته شد. به آن دسته از مضامینی که به «فعالیتهای رومزه» اشاره داشته، برچسب پرکتیس (برکنش) زده شد؛ در نهایت 16 برکنش شناسایی شدند که با بهرهگیری از چارچوب نظری رکویتز، ابعاد (مادی، معنایی و مهارتی) هر برکنش به تفکیک احصا و روایتهای ابعاد سهگانه تحلیل شدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حکمرانی هوشمند؛ برکنشپژوهی؛ خدمات هوشمند؛ عناصر مادی؛ مهارتی و معنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 434 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 336 |
||