رابطۀ تأمین مالی بانک و قدرت بازار، با نقش خلق نقدینگی بانک | ||
| تحقیقات مالی | ||
| دوره 28، شماره 3، 1405، صفحه 662-692 اصل مقاله (892.62 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/frj.2025.381724.1007639 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن حسینی1؛ مریم خلیلی عراقی* 2؛ علی نمکی3؛ مهدی معدنچی زاج4 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه مالی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار گروه مدیریت مالی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 3دانشیار، گروه مهندسی مالی، دانشکده حسابداری و علوم مالی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 4استادیار، گروه مدیریت مالی، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: بانک‌ها با تخصیص منابع مالی، در اقتصاد و بازارهای مالی نقش مهمی دارند. در واقع، بانک‌ها با این اقدام، به‌عنوان واسطه‌گرهای مالی عمل می‌کنند. همچنین بانک‌ها استخر نقدینگی هستند و این نقدینگی را از طریق سررسید اقلام ترازنامه ایجاد می‌کنند. تأمین مالی اقتصاد، یکی از اهداف اجتماعی و اقتصادی بسیار مهم شبکۀ بانکداری است و نیل به این هدف، جز با وجود منابع مالی مناسب در بانک محقق نخواهد شد. تأمین مالی بانک، ایجاد منابع مالی برای تأمین مالی اقتصاد، امور بانکی، اعتبار و بدهی‌ها تحت عنوان سیستم بانکی را به‌دنبال دارد. مطابق با تعریف بانک توسعۀ آسیایی، تأمین مالی بانک شامل دامنۀ وسیعی از منابع مالی نظیر سپرده، وام، خدمات پرداختی و همچنین تأمین مالی از طریق آوردۀ سهام‌داران است که این عوامل به افزایش قدرت ایجاد دارایی (تبدیل بدهی‌ها به دارایی‌های نقدشونده و درعمل خلق نقدینگی توسط بانک) منجر خواهد شد. قدرت بازار و توانایی جذب مشتریان مختلف نیز در تمامی حوزه‌ها، در صنعت بانکداری، به فعالیت‌های مدیریتی و بازاریابی بانک‌ها برای کسب سهم از بازار و افزایش شمار مشتریان و به‌طبع، تأمین مالی بانک اشاره دارد. در این بین بانک‌ها نیز از طریق کارکردهای خلق نقدینگی و تبدیل ریسک، در حمایت از اقتصاد هر کشور نقش‌های ضروری ایفا می‌کنند. با این حال، مطالعات قبلی، اغلب روی بررسی ریسک متمرکز شده‌اند. در این راستا پژوهش حاضر، به بررسی رابطۀ تأمین مالی بانک و قدرت بازار با نقش خلق نقدینگی بانک می‌پردازد. روش: برای سنجش متغیر قدرت بازار، از شاخص لرنر و برای سنجش تأمین مالی بانک، از شاخص سنتی هرفیندال ـ هیرشمن با مؤلفه‌های تأمین مالی و از روش برگر و بومن (2009) که شاخص خلق نقدینگی است، استفاده شده است. اطلاعات مورد نیاز برای آزمون فرضیۀ پژوهش، از صورت‌های مالی 10 بانک بورسی، طی سال‌های 1394 تا 1401 جمع‌آوری شده است. در نهایت، برای آزمون فرضیه‌های پژوهش، از مدل‌های رگرسیون چندمتغیره به‌روش داده‌های تلفیقی استفاده شده است. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که با تأمین مالی متنوع و کارا، قدرت بازار بانک نیز افزایش یافته است و رابطۀ معناداری در تأثیر‌گذاری تأمین مالی بانک بر قدرت بازار وجود دارد. همچنین پژوهش نشان می‌دهد که با افزایش خلق نقدینگی توسط بانک، رابطۀ دو متغیر یاد شده نیز تقویت می‌شود. نتیجه‌گیری: این مطالعه با ادغام سه مفهوم مهم تأمین مالی بانکی، قدرت بازار و خلق نقدینگی، در یک چارچوب تحلیلی واحد، به ادبیات بانکداری و واسطه‌گری مالی کمک می‌کند. برخلاف بسیاری از مطالعات قبلی که عمدتاً بر ریسک بانکی یا جنبه‌های فردی عملکرد مالی متمرکز بوده‌اند، این تحقیق نشان می‌دهد که چگونه خلق نقدینگی بر اثربخشی تأمین مالی بانکی، در بهبود قدرت بازار تأثیر می‌گذارد. یافته‌ها با تأکید بر اهمیت تنوع‌بخشی به منابع تأمین مالی و تقویت قابلیت‌های خلق نقدینگی برای بهبود عملکرد رقابتی، پیامدهای عملی برای مدیران بانک ارائه می‌دهد. علاوه‌براین، نتایج شواهد مفیدی را در اختیار تنظیم‌کنندگان مالی و سیاست‌گذارانی قرار می‌دهد که به‌دنبال افزایش کارایی بخش بانکی، ارتقای رقابت پایدار و تقویت ثبات مالی از طریق سیاست‌هایی هستند که ساختارهای تأمین مالی سالم و مدیریت نقدینگی مؤثر را تشویق می‌کنند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تأمین مالی بانک؛ قدرت بازار؛ خلق نقدینگی بانک؛ لرنر؛ هرفیندال ـ هیرشمن؛ رگرسیون چند متغیره؛ داده‌های تلفیقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,000 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 113 |
||