نقش بیوچار در کاهش انتشار گازهای گلخانهای: تأثیر عوامل شیمیایی و فیزیکی بر ذخیرهسازی کربن و اکسید نیتروژن در خاک | ||
| نشریه علمی ترویجی (حرفهای) آبخوان | ||
| دوره 19، شماره 1، پاییز 1404 اصل مقاله (522.84 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سمانه سردرودی راد* 1؛ سید مهدی سالار خراسانی2 | ||
| 1گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. | ||
| 2گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف بررسی تأثیر بیوچار بر انتشار گازهای گلخانهای، بهویژه CO₂ و N₂O، انجام شد. بیوچار با تغییر ویژگیهای فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک بر چرخههای زیستمحیطی اثر میگذارد. نتایج نشان داد بیوچار تولیدشده از بقایای کشاورزی در دمای ۴۰۰ درجه سانتیگراد بیشترین کاهش انتشار CO₂ (۲۴۰ میلیگرم بر کیلوگرم) را ایجاد کرد، در حالیکه افزایش دما به ۶۰۰ درجه سانتیگراد موجب افزایش انتشار N₂O تا ۴۵ میلیگرم بر کیلوگرم شد. نسبت C:N بیوچار و نوع ماده اولیه از عوامل تعیینکننده بودند؛ بیوچارهای گیاهی با نسبت C:N بالا در کاهش CO₂ مؤثرتر و بیوچارهای حاصل از کود حیوانی در خاکهای مرطوب موجب افزایش N₂O شدند. بیوچار تولیدشده از پوست بادامزمینی کمترین، و بیوچار حاصل از کود خوکی بیشترین میزان انتشار CO₂ و N₂O را داشتند. همچنین اندازه ذرات بیوچار بر پایداری و شدت انتشار اثر گذاشت، بهطوریکه ذرات درشتتر (۵–۱۰ میلیمتر) نسبت به نمونههای ریزتر تا ۴۱/۷٪ و ۳۹/۴٪ بهترتیب انتشار N₂O و CO₂ را کاهش دادند. عملکرد بیوچار تحتتأثیر ترکیب شیمیایی، ساختار متخلخل، فعالیت میکروبی خاک و شرایط محیطی مانند رطوبت و دما بود. در نتیجه، انتخاب بیوچار با دمای بهینه، ماده اولیه پایدار و اندازه ذرات مناسب میتواند راهکاری مؤثر برای کاهش گازهای گلخانهای و بهبود کیفیت خاک باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیوچار؛ انتشار گازهای گلخانهای؛ دمای پیرولیز؛ ذخیرهسازی کربن در خاک؛ انتشار اکسید نیتروژن (N₂O) | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 295 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 94 |
||