قدرت، سیاست بازنمایی و زندگی روزمره در ایران | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| دوره 55، شماره 2، تابستان 1404، صفحه 492-463 اصل مقاله (624.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2020.300954.1007574 | ||
| نویسنده | ||
| رضا عباسی* | ||
| دانشآموختۀ دکتری علوم سیاسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران. تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بخش بزرگی از جدال میان قدرت حاکم و شهروندان در نظامهای سیاسی جدید، در زمینۀ نحوۀ تثبیت معنا در نشانهها و صورتهای مختلف روابط اجتماعی در زندگی روزمره شکل گرفته است. در عصر گسترش فناوریهای ارتباطی و ظهور و هجوم شبکههای اجتماعی، رابطۀ میان قدرت سیاسی و شهروندان وارد مرحلهای تازه و پویاتر شده است؛ مرحلهای که در آن دیگر معانی، نشانهها و روایتهای اجتماعی صرفاً از سوی نهادهای رسمی تعریف نمیشوند. در این میان، شبکههای اجتماعی به بستری فعال برای تولید و بازتولید معنا بدل شدهاند و کاربران با بهرهگیری از این ابزارها، روایتهای شخصی، فرهنگی و اجتماعی خود را شکل میدهند و به چالش با روایتهای رسمی میپردازند. در جوامعی مانند جمهوری اسلامی ایران، که ساختار قدرت تلاش میکند از طریق کنترل زندگی روزمره و مدیریت معنا، ایدئولوژی خود را تثبیت کند، این روند با پیامدهای فرهنگی و سیاسی عمیقی همراه است. پژوهش حاضر با تکیه بر روش کیفی و تحلیل دادههای کتابخانهای و اسنادی، به بررسی این پرسش میپردازد که فناوریهای نوین ارتباطی چگونه سیاست بازنمایی را با بحران مواجه میسازند. یافتهها نشان میدهد که شبکههای اجتماعی با تقویت روایتهای غیررسمی و عرفی، نهتنها مشروعیت گفتمان رسمی را زیر سؤال بردهاند، بلکه زمینهساز شکلگیری فضایی شدهاند که در آن، صداهای متکثر و گاه مخالف، بهوضوح شنیده میشوند. این تحولات، بازتعریفی از قدرت، معنا و هویت در جامعۀ معاصر ایرانی را رقم زدهاند و از ظهور دورهای حکایت دارند که در آن انحصار معنابخشی دیگر در اختیار حاکمیت نیست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاست فرهنگی؛ فرهنگ عامه؛ روایتهای نهانی؛ فناوری؛ شبکههای اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 772 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 461 |
||