تاثیر تمرینات واقعیت مجازی بر مهارتهای حرکتی درشت و ظریف کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| دوره 18، شماره 1، بهار 1405، صفحه 143-156 اصل مقاله (365.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsmdl.2025.393957.1839 | ||
| نویسندگان | ||
| فواد نیک نسب1؛ فضل اله باقرزاده* 2؛ محمود شیخ3؛ داود حومنیان4؛ علی مقدم زاده5 | ||
| 1گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران . | ||
| 3گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 4گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی ، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران ، تهران، ایران. | ||
| 5گروه روشها و برنامههای آموزشی و درسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: کودکان مبتلا به DCD در هماهنگی حرکتی، دقت و سرعت اجرای مهارتهای حرکتی مشکل دارند و به طور کلی در مقایسه با کودکان با رشد معمولی، عملکرد ضعیفتری در تکالیف حرکتی دارند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تاثیر تمرینات واقعیت مجازی بر مهارتهای حرکتی درشت و ظریف کودکان با اختلال هماهنگی رشدی انجام گرفت. روش پژوهش: در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح اندازهگیری تکراری انجام گرفت، 24 دانشآموز پسر 7 تا 10 ساله شهر تهران با اختلال هماهنگی رشدی با توجه به معیارهای ورود انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرینات واقعیت مجازی و کنترل قرار گرفتند. آزمودنیها در پیشآزمون، به اجرای آزمون برونینکس-اوزرتسکی پرداختند. مرحله مداخله در شش هفته و هر هفته 3 جلسه 20 دقیقهای انجام گرفت که گروه واقعیت مجازی، برنامه مورد نظر را اجرا میکردند و گروه کنترل، فعالیتهای روزمره خود را انجام میدادند. در آخرین جلسه، پسآزمون اجرا گردید. 1 روز و 42 روز بعد از مرحله پسآزمون، به ترتیب مرحله پیگیری کوتاهمدت و بلندمدت انجام گرفت. دادهها به روش تحلیل واریانس با اندازهگیری تکراری تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که تمرینات واقعیت مجازی، باعث بهبود معنیدار مهارت حرکتی درشت و ظریف کودکان با اختلال هماهنگی رشدی شد (0/05>sig). دیگر نتایج، حاکی از ماندگاری مهارت حرکتی درشت و ظریف کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی در آزمونهای پیگیری کوتاهمدت و بلندمدت بود (0/05>sig). نتیجه گیری: براساس نتایج، احتمالا میتوان از تمرینات واقعیت مجازی در برنامههای بالینی و خانگی برای بهبود مهارت حرکتی درشت و ظریف کودکان DCD استفاده کرد، زیرا میتواند علاقه به القای مشارکت فعال را تحریک کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرینات ویدیویی؛ تبحر حرکتی؛ اختلال هماهنگی رشدی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 920 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 91 |
||