تنظیم گری در بیمه بر اساس منافع عمومی با تأکید بر تنظیم گری از حیث ورشکستگی شرکت های بیمه | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 55، شماره 2 - شماره پیاپی 42، تابستان 1404، صفحه 1057-1079 اصل مقاله (631.51 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2024.362278.3357 | ||
| نویسندگان | ||
| پوریا راستگو خیاوی* 1؛ رضا طجرلو2؛ مهدی زینال زاده3 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز، گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تنظیم گری در بیمه به سبب نقش پررنگ منافع عمومی از اهمیت بسزایی برخوردار است. از جمله موضوعاتی که در حوزۀ بیمه، نیازی جدی به تنظیم گری احساس می شود، ورشکستگی شرکت های بیمه است. علت این موضوع آن است که ورشکستگی شرکت های بیمه می تواند تبعات سنگینی از لحاظ اجتماعی و اقتصادی به دنبال داشته باشد و موجب تضییع منافع عمومی شود. در نوشتار حاضر با استفاده از شیوۀ کتابخانه ای مفهوم و منطق تنظیمگری گردآوری شده و در ادامه به روش توصیفی- تحلیلی با بهره گیری از تحلیل های حقوق عمومی به بحث و بررسی در خصوص اهداف تنظیم گری در بیمه پرداخته شده است. هدف پژوهش، تبیین ابزارهای تنظیمی در خصوص ورشکستگی شرکت های بیمه در راستای تأمین منافع عمومی است. یافته پژوهش حاکی از آن است که گزارش دهی مالی و حسابداری و محدودیت سرمایه گذاری شرکت های بیمه از ابزارهای تنظیمی پیشینی اند که جنبه پیشگیرانه دارند و به طور مشخص در ارتباط با توانگری مالی شرکت های بیمه هستند. تضمین دولت برای ایفای تعهدات مالی بیمه گر ورشکسته نیز دیگر ابزار تنظیمی است که ناظر بر مرحله بعد از ورشکستگی است. آنچه در مواد 44 و 52 قانون تأسیس بیمۀ مرکزی ایران ذکر شده است، از ابزارهای تنظیم گری اخیرالذکر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابزار تنظیم گری پسینی؛ ابزار تنظیم گری پیشینی؛ توانگری مالی؛ ریسک ورشکستگی؛ نفع عمومی؛ ورشکستگی بیمه گر. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 691 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 326 |
||