تربیت به مثابة امری مهم که شارع به ترک آن راضی نیست | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 21، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 333-346 اصل مقاله (1.08 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2025.382596.1009518 | ||
| نویسنده | ||
| سیدنقی موسوی* | ||
| گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تربیت ذاتاً امری ارزشپایه است و در مکاتب سیاسی و اجتماعی درجة اهمیت آن متفاوت است. دربارة «وضعیت فرانهادی تربیت» مباحثی وجود دارد. نوشتار حاضر درصدد است از منظر بسیار کلان و فوقانی جایگاه تربیت در منظومة احکام شریعت اسلامی را جستوجو و این مدعا را بررسی کند که آیا «تربیت به مثابة امری مهم است که شارع به ترک آن راضی نیست»؟ بنابراین مسئلة نوشتار حاضر عبارت است از تبارشناسی، مفهومپردازی، و مدللسازی این مدعا. روش تحقیق به ترتیب توصیفی و تحلیلی و استنباطی است. طبق بررسیها این نتایج حاصل شد: اصطلاح «لایرضی الشارع بترکه» و «الامور المهمه» به یک معنا اشاره دارند و مصادیق آنان هم به دماء و فروج و اعراض محدود نیست. بر اساس ادلة اقامهشده، این نتایج حاصل شد: تربیتِ واجب در همة ساحات و همة سنین از «امور مهم است که شارع به ترک آن راضی نیست» همچنین «تربیت واجب برای خردسالانِ بیسرپرست و بدسرپرست»، «تربیت در سپهر جامعه و به صورت همزمان به صورت وجوبی و ندبی بر خانواده، حاکمیت، عالمان، و مردم» و «تربیت از باب امور حسبی و امر به معروف و نهی از منکر». | ||
| کلیدواژهها | ||
| تکلیف طولیِ تربیت؛ تکلیفِ عرضی تربیت؛ فقه خانواده؛ فلسفة فقه تربیتی؛ وضعیت فرانهادی تربیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 457 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 318 |
||