پیشبینی تبعیت از درمان براساس سبکهای دلبستگی با درنظرگرفتن نقش میانجی تنظیم هیجانی در بیماران مبتلا به زخم معدۀ مزمن | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 7، دوره 16، شماره 2، تابستان 1404، صفحه 97-111 اصل مقاله (747.73 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2025.355259.644539 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس کیوانلو1؛ علی اکبر صارمی* 2؛ رضا نوری3 | ||
| 1گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران. | ||
| 3گروه روانپزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر، بررسی پیشبینی تبعیت از درمان دارویی براساس سبکهای دلبستگی با درنظرگرفتن نقش میانجی تنظیم هیجانی در بیماران مبتلا به زخم معدۀ مزمن بود. روش پژوهش حاضر همبستگی و از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش کلیۀ افراد مبتلا به زخم معدۀ مراجعهکننده به پلی کلینیکهای تخصصی و مطب شخصی متخصصان داخلی شهر مشهد در ششماهۀ دوم سال 1400 بودند. افراد نمونه ۱۵۰ نفر مرد و زن بودند که به روش داوطلبانه و هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل نسخۀ تجدیدنظرشدۀ مقیاس دلبستگی بزرگسال (RAAS)، مقیاس تبعیت از درمان موریسکی (MMAS) و مقیاس دشواری در تنظیم هیجانی (DERS) بودند. برای تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای آماری SPSS-20 و SmartPLS-3 انجام گرفت. یافتهها نشان داد سبکهای دلبستگی اثر غیرمستقیم معناداری بر تبعیت درمانی دارند. تنظیم هیجانی در این رابطه نقش واسطهای معناداری داشت (0/05>p). با افزایش سبکهای دلبستگی ایمن، تبعیت درمانی افزایش مییافت و افرادی که تنظیم هیجانی بیشتری داشتند، تبعیت درمانی بیشتری گزارش کردند. سبکهای دلبستگی ناایمن بر تبعیت درمانی تأثیر منفی و معنادار داشتند؛ درحالیکه اثر سبکهای دلبستگی ایمن بر تبعیت درمانی مستقیم و معنادار بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تبعیت درمانی؛ تنظیم هیجانی؛ زخم معده؛ سبک دلبستگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,056 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 683 |
||