اثربخشی رواندرمانی مثبتنگر بر کمالگرایی و انسجام روانی زنان متأهل بدون فرزند | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 12، دوره 16، شماره 1، بهار 1404، صفحه 183-197 اصل مقاله (636.36 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2025.347223.644347 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب ساکتی1؛ هادی فرهادی* 2؛ سید حمید آتش پور1 | ||
| 1گروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. | ||
| 2دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی مثبتنگر بر کمالگرایی و انسجام روانی زنان متأهل بدون فرزند انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری شامل زنان متأهل بدون فرزند شهر اصفهان در سهماهۀ بهار 1401 بود. در این پژوهش 35 زن متأهل بدون فرزند به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند (18 زن در گروه آزمایش و 17 زن در گروه گواه). گروه آزمایش رواندرمانی مثبتنگر را طی دو و نیم ماه در ده جلسۀ 90 دقیقهای دریافت کردند. پرسشنامههای این پژوهش شامل پرسشنامۀ کمالگرایی (PQ) و پرسشنامۀ انسجام روانی (PCQ) بود. دادههای پژوهش به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی با نرمافزار آماری SPSS-23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد رواندرمانی مثبتنگر بر کمالگرایی (0/0001>P؛ 0/64=Eta؛ 60/20=F) و انسجام روانی (0/0001>P؛ 0/54=Eta؛ 39/66=F) زنان متأهل بدون فرزند تأثیر معنادار دارد. براساس یافتههای پژوهش میتوان چنین نتیجه گرفت که رواندرمانی با بهرهگیری از فنونی مانند چشمانداز مثبت به زندگی، آموزش خوشبینی و امید به آینده بهعنوان یک روش کارآمد میتواند برای کاهش کمالگرایی و بهبود انسجام روانی زنان متأهل بدون فرزند مورد استفاده قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انسجام روانی؛ رواندرمانی مثبتنگر؛ زنان متأهل بدون فرزند؛ کمالگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,206 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 677 |
||