تأثیر کاربرد بیوچار اصلاحشده بر ویژگیهای شیمیایی خاک و جذب عناصر غذایی در نیشکر واریته CP73-21 | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| دوره 55، شماره 9، آذر 1403، صفحه 1521-1536 اصل مقاله (1.39 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2024.374316.669683 | ||
| نویسندگان | ||
| صفیه صرخه1؛ عبدالامیر معزی* 1؛ ندا مرادی1؛ اکبر کریمی2 | ||
| 1گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| 2گروه تحقیقات بهزراعی، مؤسسه تحقیقات و آموزش نیشکر خوزستان، اهواز، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از مشکلات اصلی خاکهای مناطق خشک و نیمهخشک، کمبود مواد آلی است. اصلاح شیمیایی بیوچار در افزایش کارایی بیوچار در بهبود ویژگیهای شیمیایی و حاصلخیزی خاک و رشد گیاه مؤثر است. هدف از این پژوهش، مقایسه تأثیر بیوچار و بیوچار اصلاحشده باگاس نیشکر بر وضعیت عناصر غذایی، ویژگیهای شیمیایی خاک، وضعیت تغذیهای و عملکرد نیشکر بود. این پژوهش در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار شامل 1- شاهد (بدون کاربرد بیوچار)، 2- بیوچار باگاس نیشکر، 3- بیوچار اصلاحشده با سولفوریک اسید 4- بیوچار اصلاحشده با سیتریک اسید و در 4 تکرار در شرایط گلدانی انجام شد. بیوچار تهیهشده از باگاس نیشکر و اصلاح شد و ویژگیهای آن اندازهگیری گردید. تیمارهای بیوچار در سطح 1 درصد وزنی، قبل از کشت اعمال شدند. در انتهای این دوره، عملکرد زیستتوده و ویژگیهای شیمیایی خاک اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد کاربرد تیمارها سبب کاهش pH خاک (64/0-24/0 واحد)، افزایش ظرفیت تبادل کاتیونی (84/1-55/1 برابر)، کربن آلی کل (6/2- 2/2 برابر) و غلظت قابلدسترس فسفر (2/2-7/1 برابر)، پتاسیم (85/1-29/1 برابر)، آهن (78/1-65/1 برابر) و روی (69/1-41/1 برابر) در خاک شد. کاربرد بیوچار اصلاحشده با سیتریک اسید بیشترین تأثیر را در افزایش ارتفاع (4/19 درصد) و وزن خشک اندام هوایی (8/10 درصد) و جذب عناصر غذایی در گیاه، نسبت به تیمار شاهد داشت. بهطور کلی بیوچار تهیهشده از باگاس نیشکر و اصلاحشده با سیتریک اسید توانست در بهبود ویژگیهای شیمیایی خاک، فراهمی عناصر غذایی و رشد و تغذیه نیشکر در شرایط خاک مورداستفاده، مؤثر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باگاس نیشکر؛ بیوچار؛ عناصر غذایی؛ گرماکافت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,154 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 537 |
||