تبیین مدل نظری ارتباط بین جدایی گزینی فضایی-اجتماعی و شکلگیری اجتماعات دروازهدار در شهرهای ایران | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| دوره 12، شماره 2، تابستان 1403، صفحه 135-159 اصل مقاله (1.64 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2024.380520.1974 | ||
| نویسندگان | ||
| خاطره مغانی رحیمی؛ هاشم داداش پور* | ||
| گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| با توجه بهضرورت بررسی ارتباط شکلگیری اجتماعات محصور و یا دروازهدار و جدایی گزینی فضایی-اجتماعی در شهرهای ایران این موضوع تاکنون بهخوبی مطالعه نشده است. به همین منظور این پژوهش با هدف بررسی ارتباط این دو موضوع و شاخصهای مؤثر بر شکلگیری آنها در شهرهای کشور انجامشده است. در این پژوهش از تلفیق مرور سیستماتیک، تحلیل محتوا و تحلیل ساختاری استفادهشده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد، شاخصهای اجتماعی پرتکرارترین شاخصها در مطالعات پیشین و پسازآن شاخصهای اقتصادی، شاخصهای مرتبط با مسکن و شاخصهای کالبدی به ترتیب دارای بیشترین تکرار هستند. همچنین شاخصهای اشتغال، درامد و تحصیلات بهعنوان متغیرهای تأثیرگذار، اصلیترین شاخصهای مؤثر بر جدایی گزینی فضایی-اجتماعی و بهتبع آن شکلگیری اجتماعات دروازهدار در بیشتر شهرهای ایران هستند. این عوامل بهصورت مستقیم و غیرمستقیم بر جدایی گزینی فضایی-اجتماعی و بهتبع آن بر شکلگیری اجتماعات دروازهدار از طریق ارتقا فاصله اجتماعی مؤثر هستند. همچنین نابرابری در محیطهای شهری نیز از طریق تأثیر بر جدایی گزینی فضایی-اجتماعی بر شکلگیری اجتماعات دروازهدار تأثیر داشته و اجتماعات دروازهدار نیز از طریق ایجاد نابرابری در محیطهای شهری و ارتقا فاصله فیزیکی و فاصله اجتماعی موجب تشدید جدایی گزینی فضایی-اجتماعی در شهرها میشوند. درنتیجه به نظر میرسد فاصله اجتماعی و نابرابری در محیط شهر میانجی رابطه اجتماعات دروازهدار با جدایی گزینی فضایی-اجتماعی در شهرهای ایران میباشند | ||
| کلیدواژهها | ||
| جدایی گزینی فضایی-اجتماعی؛ اجتماعات دروازهدار؛ شهرهای ایران؛ مرور نظاممند؛ تحلیل محتوا؛ تحلیل ساختاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 982 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 621 |
||