ارزیابی حین اجرای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت با استفاده از رهیافت ممیزی اجتماعی . | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 10، شماره 1، 1403، صفحه 77-92 اصل مقاله (1.95 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2024.97822 | ||
| نویسندگان | ||
| زهره حسنی سعدی* 1؛ رسول صادقی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد سیاستگذاری عمومی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| رهیافت ممیزی اجتماعی ذیل حوزه ارزیابی حین اجرا و پایش سیاست مطرح شده است. در این رهیافت، دو مؤلفه ورودیها و فرایندهای سیاستی شامل مفهوم انحراف و تبدیل منابع وجود دارد. پژوهش حاضر تأثیر سیاستهای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت بر نگرش و تمایل به فرزندآوری را طبق این رهیافت ارزیابی میکند. نتایج این ارزیابی که از بکارگیری روش تحقیق کیفی و مصاحبه با مخاطبان قانون به دست آمد، نشان میدهد؛ ذیل ورودیهای نامناسب سیاستی، مؤلفههای کافینبودن مشوقها در مقایسه با شرایط اقتصادی، دربرنگرفتن نیازهای اساسی فرزندآوری و محتوای ناکارآمد سیاستهای فرهنگی موجب کاهش تأثیرات سیاست شده است. ذیل فرایندهای سیاستی به دلیل برخورد سلیقهای دستگاههای مجری، انحراف از منابع و تبدیل منابع بدلیل رفتار منفی در مقابل اعطای تسهیلات رخ دادهاست. علاوه بر این، عدم اعتماد به مشوقهای دولتی و عدم ارائه راهحل و سیاست کارآمد در مقابل پیچیدگیها و شرایط ساختاری دستگاهها و نهادهای اجرایی منجر به کاهش تأثیر قانون بر جامعه هدف شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باروری پایین؛ فرزندآوری؛ حمایت از خانواده؛ ارزیابی سیاست؛ ممیزی اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,293 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,101 |
||