الگوی مدیریت پیامبر(ص) جهت حفظ و افزایش سرمایة اجتماعی جامعة نوپای صدر اسلام در مواجهه با آسیبهای سخت و نرم اجتماعی | ||
| مجله علمی "مدیریت سرمایه اجتماعی" | ||
| دوره 11، شماره 3، پاییز 1403، صفحه 315-335 اصل مقاله (1.38 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jscm.2024.363291.2435 | ||
| نویسنده | ||
| مجتبی آخوندی* | ||
| گروه علوم اجتماعی، دانشکدة علوم اجتماعی و ارتباطات، جامعه المصطفی، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| سرمایة اجتماعی مفهومی در جامعهشناسی است که کاربردی در بسیاری از علوم انسانی نظیر اقتصاد، مدیریت، علوم اجتماعی، و علوم سیاسی دارد و جهت اشاره به ارتباطات درون و بین گروهی از آن استفاده میشود. سرمایة اجتماعی، یا بعد معنوی یک اجتماع، میراثی تاریخی است که از طریق تشویق افراد به «همکاری» و «مشارکت» در تعاملات اجتماعی قادر است به حل میزان بیشتری از معضلات موجود در آن اجتماع فائق آید و حرکت به سوی رشد و توسعة شتابان اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، و ... را امکانپذیر سازد. با تشکیل حکومت اسلامی توسط رسول الله(ص) در صدر اسلام لزوم توجه به سرمایههای اسلام و اتخاذ تصمیماتی در جهت حفظ آن اهمیت ویژهای پیدا کرد. با توجه به اینکه دشمنان اسلام با روشهای گوناگون نرم و سخت به دنبال آسیب رساندن به حکومت و کاهش سرمایة اجتماعی بودند، پیامبر(ص) راهکارهایی ویژه را دنبال کردند. در این مقاله اقدامات پیامبر مکرم(ص) در جهت حفظ و افزایش سرمایة اجتماعی جامعة نوپای صدر اسلام، در مواجهه با آسیبهای سخت و نرم اجتماعی، با روش توصیفیـ تحلیلی و با رویکرد تفسیری مورد کنکاش قرار گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبهای اجتماعی؛ الگوی مدیریت؛ پیامبر(ص)؛ سرمایة اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 651 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 490 |
||