تحلیل ابعاد فقهی حقوقی شرط انتفاع مستودع از مال ودیعه | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| مقاله 2، دوره 20، شماره 1، بهار 1403، صفحه 17-30 اصل مقاله (872.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2024.368032.1009388 | ||
| نویسندگان | ||
| حانیه ذاکری نیا* 1؛ سید مصطفی محقق داماد2؛ احسان کدخدائی الیادرانی3 | ||
| 1گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2گروه مطالعات اسلامی، فرهنگستان علوم ایران، تهران، ایران | ||
| 3گروه حقوق بینالملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| ودیعه یک عقد احسانی است و به نظر میرسد اعتماد مودع در سپردن مال خویش به امین در اثر اقتدای مستودع به سیره نبوی در امانتداری بوده که این مهم درونمایه عقد است. با وجود این، هرچند مشهور فقهای امامیه رأی به سقوط ضمان امین داده و اقامه هر شرطی که موجب اضرار وی شود را از جهات بطلان عقد میدانند، تاکنون استدلال جامعی در خصوص اشتراط شرطی مغایر با منافع مودع وجود نداشته است. بر این اساس، هدف از این پژوهش اثبات این حقیقت است که استقرار هر شرطی که اجبار و تعهدی را به مودع تحمیل کند خلاف اصل و نص است و موجب بطلان عقد خواهد شد. بنابراین، به دلیل مخدوش شدن تبرع مستودع در حفاظت از ودیعه باید به بطلان عقد فتوا داد. مضافاً آنکه استقرار چنین شروطی با نیات ائمه اطهار(ع) در ترویج احکام ناب اسلام، از جمله تبرع و احسان، مغایر است و اطلاق وصف امین به مستودع جایز نیست. این مطالعه از منظر روششناسی با رویکرد قصدگرایی انجام شد که یافتههای بهدستآمده به صورت توصیفیـ تحلیلی تبیین و روش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانهای بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احسان؛ امانت مالکی؛ تبرع؛ عقد مجانی؛ ودیعه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 503 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 403 |
||