بررسی چگونگی تأثیر آنیمیسم بر تأویلپذیری در اشعار یداللّه رؤیایی بر اساس نظریۀ دریافت | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 8، دوره 13، شماره 1 - شماره پیاپی 31، شهریور 1402، صفحه 155-165 اصل مقاله (741.14 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2023.341615.2047 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه مدرسی* 1؛ هادی طیطه2؛ مهسا ایمانی2 | ||
| 1گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| 2گروه زبان و ادبیات غنایی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| چکیده | ||
| یدالله رؤیایی از جمله شاعران و نظریهپردازان شعر حجم یا اسپاسمانتالیسم است که طبیعت در شعر او حضوری چشمگیر دارد. رؤیایی به طبیعت به مثابهی انسان یا جانداری مستقل نگاه میکند که رفتار، حالات، کنش و واکنشهای یک موجود زنده را دارد. در بلاغت از این نوع کارکرد به نام آنیمیسم یا جاندارانگاری یاد میشود. این آنیمیسم در شعر رؤیایی دو وجه دارد یا در سطح ترکیب و به شیوهی استعارهی مکنیه صورت می-گیرد یا در محور همنشینی و در اثر نسبت دادن صفت، رفتار، کنش و واکنشهای انسانی به شیء و پدیدههای طبیعی اتفاق میافتد. در شعر رؤیایی گاهی پدیدههای طبیعی نه به مثابهی یک انسان بلکه به مثابهی موجودی مستقل جلوه میکنند. رؤیایی در تصاویر مرتبط با آنیمیسم شگردها و تمهیداتی را به کار میگیرد که عامل دریافتها و تأویلهای متعدد میشود و مخاطب را در تولید دوبارهی اثر یاری میکند، به عبارتی این مخاطب است که شعر را بازتولید میکند. بدین شیوه شاعر، پیوسته شعر خود را تازه میگرداند. از جملهی این شگردها میتوان به جمع تصاویر ذهنی مرتبط با آنیمیسم، به کارگیری تداخل بلاغی و همشانه کردن اروتیک با آنیمیسم اشاره کرد. در این پژوهش به بررسی شگردها و تمهیدات رؤیایی برای دستیابی به تأویلهای متعدد در تصاویر مرتبط با آنیمیسم بر اساس نظریهی دریافت و به تحلیل نمونهها، بیان تأویلهای متعدد و علتهای تأویلپذیری بر اساس تمهیدات به کارگرفته شده میپردازیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| یدالله رؤیایی؛ آنیمیسم؛ نظریهی دریافت؛ تأویل؛ طبیعت؛ انسان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 662 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 598 |
||