انتقال طلب متنازعفیه | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| دوره 53، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 275-299 اصل مقاله (378.38 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2023.362336.1007787 | ||
| نویسندگان | ||
| محمود کاظمی* 1؛ علی زارعی2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در انتقال طلب انتقالدهنده ضامن وصول طلب نیست، اما طلب باید وجود داشته باشد. بر همین مبنا، این سؤال مطرح است که آیا طلب متنازعفیه که موجودیت آن مردّد است، قابل انتقال است یا نه. هر طلبی را که اساس، یا کیفیات و اوصاف آن مورد انکار مدیون واقع شده باشد، طلب متنازعفیه میگویند. در حقوق روم و بهتبع آن حقوق کشورهای متأثر از نظام حقوقی آن، مانند حقوق فرانسه، انتقال طلب متنازعفیه پذیرفته شده است. در حقوق ایران، بهرغم تردیدهای موجود در مورد قابلیت انتقال این نوع طلب، با بررسی قواعد و شروط عمومی معاملات، امکان انتقال چنین طلبی را باید پذیرفت. طبیعت ویژۀ این نوع طلب، برخی آثار ویژه و منحصر به آن را در پی دارد. در این نوع انتقال، تفسیر ارادۀ ضمنی طرفین، در صورت عدم درج شرط مخالف، بر سقوط ضمان درک دلالت دارد. همچنین در صورت جهل انتقالگیرنده، سبب ایجاد خیار فسخ برای او خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انتقال طلب؛ انتقال دعوا؛ دین؛ طلب متنازعفیه؛ طلب؛ قائممقامی. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,065 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,788 |
||