فرودستان در تصاویر عکاسانه: تحلیل نشانهشناختی مجموعه عکسهای «میدان غار» و «رانده شده از بهشت» در دهۀ 1390 | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از 01 اردیبهشت 1403 اصل مقاله (1.61 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2023.366305.667192 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه زهرا امیرابراهیمی خوشمهر* 1؛ محمدرضا مریدی2؛ مهدی مقیم نژاد2 | ||
| 1دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر تهران | ||
| 2دانشگاه هنر تهران | ||
| چکیده | ||
| فرودستان سهم اندکی در تصاویر دارند و آنچه عمومأ از آنان به تصویر کشیده میشود با جهتگیریهای سیاسی همراه است. عکاسی مستند که عملکردش عمدتأ متکی به سازوکارهای نهادی است، در تولید تصاویر از فرودستان حامل نشانههایی اجتماعی است که این نشانهها در برساخت گروههای فرودست نقش بسزایی دارند. هدف مقالۀ حاضر نشانهشناسی اجتماعی تصویر در مطالعۀ عکسهای مستند دهۀ 1390 است که به عنوان متون تصویری سهم بسزایی در القای مفاهیم اجتماعی دارند. در این مقاله این پرسش دنبال میگردد که فرودستان در مجموعه عکسهای جریان اصلی عکاسی مستند ایران در دهۀ 1390 چگونه بازنمایی میشوند؟ چگونگی این بازنمایی به هدف شناخت دلالتهای معنایی مرتبط به گفتمانهای اجتماعی و پیامهای مستقل از متن است. بدین منظور به روش کیفی با رویکرد نشانهشناسی اجتماعی تصویر، عطف توجه به الگوی کرس و ونلیون بر دو مورد پژوهشی از مجموعه عکسهای مستند این دهه ـ «میدان غار» و «رانده شده از بهشت» ـ تمرکز شده است. نتایج این مقاله نشان داد که تصاویر عکاسانۀ فرودستی در دهۀ 1390 حامل نشانههای اجتماعی برجستهای هستند که در ساحت کالاییسازی گفتمان نئولیبرالی این دهه، چهرۀ فرودست را با تأکید بر نامکانها، به مثابه ابژۀ ناکارآمد، نامولد و مضر برای اجتماع برمیسازد. تصویر فرودست، در بدنهایی گروتسک، مُثلهشده، اگزوتیک و کالاییشده، نشانهگذاری و برجستهسازی میشود و بر مبنای ارزشگذاری بازار محور در زیستی نامرئی به شیوارهای نئولیبرالی در بازار هنر تقلیل مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فرودست؛ نئولیبرالیسم؛ نشانهشناسی اجتماعی؛ تصویر عکاسانه؛ عکاسی مستند ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 933 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 646 |
||