ارزیابی تعریب شعر «مهتاب» نیما یوشیج با تکیه بر نظریۀ وینی و داربلنه | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| دوره 12، شماره 1 - شماره پیاپی 29، بهار 1402، صفحه 103-122 اصل مقاله (997.33 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2023.349504.1886 | ||
| نویسندگان | ||
| عزت ملا ابراهیمی* 1؛ زهرا مسلمی2؛ هانیه درستکار3 | ||
| 1استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 3گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ترجمة شعر به دلیل ظرافتهای زبانی و ادبی ویژة آن، همواره از حساسیت بالایی برخوردار بوده است. در این میان، شعر معاصر فارسی که از لحاظ شکل، قالب و مضمون با شعر سنتی مغایرت دارد، تجربههای بسیار متفاوتی را هنگام ترجمه از سر گذرانیده است. افزون بر مترجمان عرب که دهههاست به برگردان اشعار شاعران ایرانی اهتمام ورزیدهاند، مترجمان ایرانی نیز در این مجال طبعآزمایی کردهاند. حاصل این برگردان و طبعآزماییها در بیشتر موارد، ارائه ترجمهای نثرگونه از شعر معاصر بوده است؛ بیآنکه به سبک شاعر و ویژگیهای شعری او توجهی شود. در پژوهش حاضر با تکیه بر نظریۀ وینی و داربلنه، شعر «مهتاب» نیما یوشیج در ترجمههای موسی بیدج، عارف زغلول و حیان محمدحسن مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج حاصل از آن نشان میدهد که دو مترجم عرب با گرایش به ترجمة غیرمستقیم کوشیدهاند تا با نهایت استفاده از رویة جابهجایی و تعدیل و تعادل، تصاویر شعری نیما را برای مخاطب عربزبان بازآفرینی کنند، اما در مقابل، مترجم ایرانی کوشیده است با ارائۀ ترجمهای لغوی از شعر مهتاب، به سبک نیما در انتخاب واژگان و تصاویر پایبند بماند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وینی و داربلنه؛ شعر مهتاب؛ نیما یوشیج؛ تعدیل و تعادل؛ جابهجایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,266 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,004 |
||