شاخصهای احراز احتمال گمراهی در نقض علائم تجاری بر مبنای حقوق ایالات متحدۀ امریکا و ایران | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| دوره 14، شماره 1، تیر 1402، صفحه 335-368 اصل مقاله (999.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2023.346032.634399 | ||
| نویسندگان | ||
| حمیدرضا عزیزثانی* 1؛ حمید ابهری2؛ سیدحسن حسینی مقدم3 | ||
| 1گروه حقوق خصوصی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران | ||
| 2گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران. | ||
| 3گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تشخیص نقض علامت تجاری در موردی که علائم دارای شباهت هستند، بهآسانی صورت نمیپذیرد و رسیدن به چنین تشخیصی باید با صرف وقت و بهطور دقیق انجام شود. معیار نقض در این فرض، احتمال گمراهی مشتریان است و قانونگذار ایران در قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 این معیار را با استفاده از اصطلاحی نسبتاً مبهم (گمراهی عموم) مقرر داشته است. ولی این قانون، نسبت به دو مسئله ساکت است و از همین نقطه ضرورت انجام این پژوهش احساس میشود و ما، نگارندگان این مقاله، با تکیه بر رویۀ قضایی دادگاههای ایالات متحده و بهویژه دکترین این کشور، به روش تحلیلی- توصیفی به این موضوع خواهیم پرداخت. پرسش این است که اولاً گمراهی خریدار دقیقاً باید نسبت به چه چیزی و به چه شکلی و در چه زمانی رخ دهد؟ ثانیاً دادرس وجود شرط احتمال گمراهی و یا عدم آن را بر مبنای چه عواملی باید توجیه نماید؟ علاوه بر آن، نحوۀ اثبات وجود گمراهی واقعی و یا عدم آن و تأثیر این موضوع بر شرط احتمال گمراهی مورد بررسی قرار میگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| موضوع گمراهی؛ قصد ناقض؛ قدرت علامت؛ توجه مشتریان؛ گمراهی واقعی. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,152 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 970 |
||