انتقال کووید-19 بهمثابه تهاجمی علیه اشخاص در حقوق کیفری ایران، انگلستان و وِیلز | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| دوره 14، شماره 1، تیر 1402، صفحه 121-145 اصل مقاله (682.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2022.340998.634336 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر اعتمادی* 1؛ مهران زالیپور مداب2 | ||
| 1گروه حقوق جزایی و جرمشناسی دانشگاه تهران، دانشکدگان فارابی، قم، ایران | ||
| 2گروه حقوق جزایی و جرمشناسی دانشگاه مازندران، مازندران، ایران | ||
| چکیده | ||
| ظهور یکبارۀ کووید-19 در جهانْ حیات بشری را با نگرانیهای زیادی مواجه ساخته، بهطوری که سرعت بالای انتقال ویروس کرونا موجب بهخطر افتادن سلامتِ اعضای جامعه شده و زمینۀ جنایت علیه اشخاص را هم به نحو متفاوتی فراهم ساخته است. در حقوق انگلستان و ویلز، در مواردی که شخصی از روی عمد یا بیپروایی سبب انتقال کووید-19 به دیگری شود بدون اینکه سبب مرگ او گردد، یا ترس از انتقال کرونا را در او ایجاد کند، گونهای از تهاجم علیه اشخاص ارتکاب مییابد و در شرایطی نظیر ارتکاب تهاجم علیه یکی از کارکنان اورژانس، یا با انگیزههای نژادی یا مذهبی، تشدید مجازات را نیز در پی دارد. اما در حقوق ایران با اینکه جنایت بر عضو شامل آسیبهای مختلفی میشود، عنوان مجرمانۀ خاصِ رفتارهای یادشده، بهویژه درجایی که با بیپروایی ارتکاب یافته باشد، با ابهامهایی مواجه است؛ ضمن اینکه امکان تشدید مجازات بنابر عوامل پیشگفته نامعلوم است. از این رو، در نوشتار حاضر، با روشی تطبیقیـ مقایسهای، انتقال عمدی یا بیپروایانۀ کووید-19 به دیگری در پرتو قوانین کیفری کشورهای پیشگفته بررسی شده و راهکارهایی همچون درنظر گرفتن عنوان مجرمانۀ مشخص برای انتقال بیماریهای خطرآفرین و نیز جهات تشدید مجازات پیشنهاد گردیده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کووید-19؛ انتقال عمدی یا بیپروایانه؛ تهاجم علیه اشخاص؛ عوامل مشدده. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,055 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,132 |
||