بررسی اثر سطوح مختلف میوۀ بلوط بر ساختار جمعیت و تنوع ژنتیک باکتریایی اپیمورال شکمبه با استفاده از تکنیک PCR-SSCP در بز مرخز | ||
| علوم دامی ایران | ||
| دوره 55، شماره 2، تابستان 1403، صفحه 245-257 اصل مقاله (1020.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2023.356066.653936 | ||
| نویسندگان | ||
| بدری امیری* ؛ عثمان عزیزی | ||
| گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثرات سطوح مختلف میوۀ بلوط بر تنوع زیستی جمعیت باکتریایی اپیمورال شکمبه با استفاده از تکنیک مولکولی PCR-SSCP در بزغالههای نژاد مرخز بود. برای این منظور تعداد 24 رأس بزغالۀ مرخز با میانگین وزنی 25/1 ± 93/16 کیلوگرم و میانگین سنی 4 تا 5 ماهه در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار آزمایشی و 6 تکرار به مدت 105 روز مورد آزمایش قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل 1) جیرۀ شاهد، 2) جیرۀ حاوی 8 درصد میوۀ بلوط، 3) جیرۀ حاوی 17 درصد میوۀ بلوط و 4) جیرۀ حاوی 25 درصد میوۀ بلوط بودند. نتایج نشان داد که تأثیر جیره بر تنوع زیستی جمعیت باکتریایی اپیمورال شکمبه معنیدار بود (001/0P<). بیشترین مقدرا شاخص شانون مربوط به تیمار 8 درصد میوۀ بلوط و کمترین مقدار شاخص شانون مربوط به تیمار شاهد بود که با سایر تیمارها اختلاف معنیداری نشان داد. جایگاه نمونهبرداری تأثیری بر تنوع زیستی جمعیت باکتریایی اپیمورال شکمبه نداشت (05/0P>). بیشترین مقدار شاخص شانون مربوط به جایگاه ونترال شکمبه و کمترین آن مربوط به رتیکولوم بود. اثر متقابل جیره و جایگاه نمونهبرداری بر تنوع زیستی جمعیت باکتریایی اپیمورال شکمبه معنیدار بود (05/0P>). نتایج پژوهش حاضر نشان داد که استفاده از میوۀ بلوط تا سطح 17 درصد مادۀ خشک در جیرۀ غذایی موجب افزایش در تنوع زیستی جمعیت باکتریایی اپیمورال شکمبه شد، در حالیکه استفاده از سطح 25 درصد آن در جیرۀ غذایی کاهش تنوع زیستی در جمعیت باکتریایی اپیمورال شکمبه را به دنبال داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بزغاله های مرخز؛ تنوع زیستی جمعیت باکتریایی؛ اپیمورال شکمبه؛ میوۀ بلوط؛ PCR-SSCP | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 495 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 448 |
||