توسعه مدل GA-ANFIS بهمنظور پیشبینی غلظت آلاینده 〖PM〗_10 در یک بازه زمانی بلندمدت مطالعه موردی: شهر تهران | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 4، دوره 55، شماره 1، بهار 1402، صفحه 57-87 اصل مقاله (2.62 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2023.335120.1007663 | ||
| نویسندگان | ||
| فریماه بخشی زاده؛ نجمه سامانی* ؛ آرا تومانیان | ||
| گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| بین انواع ذرات معلق در هوا، ذراتی با قطر کمتر از 10 میکرون اثرات سوء بسیاری بر سلامتی انسانها دارد. پارامترهای هواشناسی و جابجایی حجم بالایی از وسایل نقلیه مهمترین عوامل تعدیلکننده در پراکنش و غلظت آلایندههای جوی محسوب میشوند. در این مطالعه، بهمنظوربه منظور پیشبینی غلظت آلاینده PM_10 طی یک باز بلند مدت در شهر تهران، مدل ترکیبی GA-ANFIS بکار برده شد. سرعت باد، جهت باد، دما، رطوبت نسبی و حجم ترافیک بهعنوان ورودیها و غلظت آلاینده PM_10 به عنوان خروجی مدل در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از محاسبه شاخصهای عملکرد نشان داد که مدل ترکیبی GA-ANFIS نسبت به مدل ANFIS قابلیت مطلوبتری در پیشبینی غلظت آلاینده PM_10 ارائه میدهد. به منظور ارزیابی الگوهای مکانی-زمانی غلظت آلاینده PM_10 و شناسایی لکههای داغ و سرد در شهر تهران، آماره موران محلی و آماره گتیس ارد-جی محاسبه شد. نتایج نشان داد که سطح خوشهبندی بالایی از آلاینده PM_10 در تهران (با سطح اطمینان 95 درصد) وجود دارد. خوشههای PM_10 شهر را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم کردهاند بهطوریکه بیشتر نقاط سرد در نیمه شمالی و نقاط داغ در جنوب تا مرکز شهر گسترش پیدا کردهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلودگی هوا؛ الگوریتم ژنتیک؛ خودهمبستگی مکانی؛ سیستم استنتاج فازی-عصبی تطبیقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 879 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 553 |
||