مقایسهی ارزش تغذیهای منابع مختلف پروتئینی حاصل از واکنش تاننهای استخراج شده از ضایعات کشمش با خیساب ذرت در تغذیهی نشخوارکنندگان | ||
| علوم دامی ایران | ||
| مقاله 5، دوره 54، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 267-287 اصل مقاله (1.25 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2023.348770.653907 | ||
| نویسندگان | ||
| ابوالفضل کولیوند1؛ آرش آذرفر* 1؛ امیر فدایی فر1؛ ایوب عزیزی2 | ||
| 1گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران | ||
| 2گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران | ||
| چکیده | ||
| این آزمایش به منظور تعیین ارزش تغذیهای و تخمین میزان پروتئین عبوری پروتانومیکس و فسفوپروتانومیکس به عنوان دو منبع جدید پروتئینی و مقایسهی آنها با خیساب ذرت، به عنوان مادهی اولیهی تولید این دو محصول، طراحی شده است. این دو فرآوردهی پودری شکل، از جداسازی و خشک کردن رسوبات ناشی از واکنش تاننها با خیساب ذرت حاصل میشوند. مقدار تانن و کل ترکیبات فنلی عصارهی تاننی استخراج شده از پوش کشمش به ترتیب 37/22 و 07/30 درصد مادهی خشک بود. پروتئین نامحلول در پروتانومیکس و فسفوپروتانومیکس به ترتیب 15/81 و 98/48 درصد از پروتئین خام بود، در صورتیکه این عدد در خیساب ذرت 1/13 درصد است. تولید گاز در طی انکوباسیون و قابلیت تولید گاز آزمایشگاهی، تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفت به نحوی که، بیشترین مقادیر، مربوط به تیمار شاهد (خیساب ذرت) بود. همهی پارامترهای تخمیر شکمبهای، از تیمارهای آزمایشی متأثر شدند به طوری که کمترین مقدارِ انرژی قابل متابولیسم (ME) و اسیدهای چرب کوتاه زنجیر (SCFA) و بیشترین مقدارِ بازده تولید پروتئین میکروبی (EMPS) و pH به فسفوپروتانومیکس تعلق گرفتند؛ کمترین مقدار قابلیت هضم ظاهری آزمایشگاهی مادهی آلی (IVOMAD) و تولید پروتئین میکروبی (MPS) به پروتانومیکس مربوط شدند؛ و بیشترین مقدار تجزیهپذیری واقعی برونتنی مادهی خشک (IVTDDM) و نیتروژن آمونیاکی (N-NH3) و کمترین مقدار ضریب تفکیک (PF) هم به تیمار شاهد تعلق گرفتند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پروتانومیکس؛ فسفوپروتانومیکس؛ پروتئین عبوری؛ خیساب ذرت؛ تاننهای ضایعات کشمش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 684 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 572 |
||