برنامه ریزی شهری درمانگر استرس (نمونه مطالعاتی: ناحیه 8 منطقه 1 شهرداری تهران) | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 2، دوره 27، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 19-33 اصل مقاله (1.53 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2023.339729.672749 | ||
| نویسندگان | ||
| خاطره مغانی رحیمی1؛ ﻣﺼﻂﻔﻲ ﺑﻬﺰاﺩﻓﺮ2؛ سمانه جلیلی صدرآباد* 3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران | ||
| 2استاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. | ||
| 3استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| استرس شهری یکی از مهمترین عوامل افزایش اختلالات روانی در شهرهاست. به همین دلیل لازم است برنامه ریزان و طراحان شهری در برنامهها و طرحهای خود استرس شهری را به عنوان اصلی مهم در نظر داشته و از اقداماتی که به این آشفتگی ذهنی دامن میزند، بپرهیزند. ساکنین شهر تهران و به خصوص ناحیه 8 منطقه 1 بر اساس نظر متخصصان در معرض استرس شهری بالایی قرار دارد. به همین منظور این پژوهش با هدف تدوین برنامه ریزی شهری درمانگر استرس در این ناحیه انجام شده است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تبیینی بوده و برمبنای هدف از جمله تحقیقات کاربردی محسوب میشود. برای جمع آوری اطلاعات از روشهای کمی-کیفی و برای تحلیل آنها از روش تحلیل عاملی استفاده شده است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که عوامل استرس ناشی از نظام دسترسی، وضعیت اجتماعی و اقتصادی ضعیف، امنیت پایین، عدم انسجام و حمایت اجتماعی، تمایز و انزوای اجتماعی، تاب آور نبودن محیط شهری، عدم سرزندگی محیط، احساسات منفی ساکنان، تبعیض و جابه جایی اجتماعی، استرس ناشی از تراکم، احساس هویتمندی و تعلق پایین مهمترین عوامل استرسزا محدوده مورد مطالعه میباشند. در نتیجه برنامه ریزی شهری با درنظر گرفتن این عوامل به عنوان اهداف خرد میتواند استرس شهری را درمحدوده مورد مطالعه تا حد بسیاری کاهش دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنامه ریزی شهری؛ استرس شهری؛ تحلیل عاملی؛ ناحیه 8 منطقه 1 شهرداری تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,623 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,070 |
||