بررسی اثر منابع مختلف گرده بر میوه نشینی نخل های حاصل از کشت بافت و پاجوش ارقام برحی، پیارم و مضافتی | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 19، دوره 23، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 967-985 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2021.323877.2554 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید زرگری1؛ علیرضا طلایی* 2؛ یحیی دهقانی شورکی3؛ وحید عبدوسی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه علوم زراعی و باغی، دانشکده کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2استاد، گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران. | ||
| 3استادیار، موسسه تحقیقات ثبت گواهی و بذر نهال، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. | ||
| 4استادیار، گروه علوم زراعی و باغی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در حال حاضر یکی از مشکلات تولیدکنندگان خرما در مناطق مختلف کشور، عدم میوهنشینی مطلوب نهالهای کشتبافتی برخی ارقام میباشد. این پژوهش بهمنظور بررسی اثرات گرده ارقام مختلف بر میوهنشینی نخلهای خرمای کشتبافتی و پاجوشی ارقام برحی، پیارم و مضافتی در باغ ایستگاه تحقیقاتی جهرم طی سالهای 98ـ 1397 با استفاده از آزمایش فاکتوریل با سه فاکتور در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتور اول گردههای مختلف با پنج سطح (شامل کدهای 7001 (شاهد)، 7005، 7013، 7030 و بویر11 حاصل از کشتبافت (B11)) و فاکتور دوم نوع رقم در سه سطح (برحی، پیارم و مضافتی) و فاکتور سوم نوع نهال در دو سطح (کشتبافت و پاجوش) بر 90 اصله درختان 10ساله اجرا شد. نتایج نشان داد بیشترین درصد تشکیل میوه طبیعی در روش تکثیر پاجوش در رقم مضافتی با گردههای 7013 و 7030 و گرده 7013 در رقم برحی مشاهده شد. کمترین درصد تشکیل میوه طبیعی در روش کشتبافت در رقم برحی با گرده 7001 (شاهد) دیده شد. بهطور کلی، گردههای 7013 و 7030 بهعنوان مناسبترین پایه گردهزا برای افزایش درصد تشکیلمیوه طبیعی و کاهش میوههای پارتنوکارپی و ریزشکرده ارقام برحی، پیارم و مضافتیحاصل از کشتبافت و پاجوش انتخاب شدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اثرات گرده؛ ارقام خرما؛ باروری؛ کشت بافت؛ پاجوش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 492 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 785 |
||