سازگاری حرارتی به عنوان شاخص نهایی سنجش کیفیت سایه اندازی سایبانهای خارجی نمونه مورد مطالعه : ساختمان مسکونی در شیراز | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 1، دوره 27، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 5-17 اصل مقاله (1.19 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2022.342483.672765 | ||
| نویسندگان | ||
| نیلوفر هاشمی1؛ شاهین حیدری* 2؛ مرتضی رهبر3 | ||
| 1دانشجوی دکتری معماری، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران. | ||
| 2استاد گروه معماری، دانشکده معماری دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 3استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سایبانهای خارجی یکی از اجزای بسیار مهم و کاربردی در طراحی معماری پایدار به ویژه در اقلیمهای گرم هستند که تاثیر زیادی بر کنترل مصرف منابع انرژی برای کاربردهایی چون بار حرارتی، نور روز و آسایش حرارتی دارند که به نظر میرسد کمتر تحقیقی در مورد تاثیر کیفیت سایهاندازی بر این عملکردها به ویژه بر سازگاری حرارتی انجام شده باشد. برای این منظور، این مقاله با کمک برداشتهای میدانی از یک ساختمان مسکونی در شیراز و شبیهسازی و اعتبارسنجی آن و سپس تولید یک سایبان پارامتریک خلاقانه با قابلیت تولید سایهاندازیهای متنوع و در نهایت با استفاده از تکنیک نمونه برداری LHS و همچنین استفاده از شبکه عصبی مصنوعی و بهینهسازی چند هدفه با الگوریتم NSGA III توانسته است نمونههای سایبانی بهینهای را تولید کند که در نهایت بر مبنای میزان سازگاری حرارتی طبقهبندی شدهاند. این طبقهبندی نشان میدهد که در سایبانهای بهینه با وجود اینکه شاخصهای نور روز در محدوده استاندارد هستند و میتوانند 53% تا 73% در بار سرمایشی و 8% تا 10% نیز در بار گرمایشی صرفهجویی ایجاد کنند اما مدت زمان تامین آسایش حرارتی توسط آنها بین 4 تا 8 ماه متغیر است که این خود نشان دهنده اهمیت تاثیر کیفیت سایبانها بر آسایش حرارتی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیستم سایبان پارامتریک؛ تکنیک نمونه برداری LHS؛ شبکه عصبی مصنوعی؛ بهینه سازی چند هدفه؛ سازگاری حرارتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,845 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,245 |
||