تأثیر عدم قطعیت سیاست اقتصادی بر انتشار دیاکسید کربن: رهیافت گشتاورهای تعمیمیافته (GMM) | ||
| نشریه محیط زیست طبیعی | ||
| دوره 75، شماره 4، پاییز 1401، صفحه 667-681 اصل مقاله (786.26 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jne.2022.340270.2407 | ||
| نویسنده | ||
| محبوبه جعفری* | ||
| گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| در حالی که مطالعات متعددی بر شناسایی عوامل مؤثر بر انتشار دی اکسیدکربن متمرکز شده اند، بررسی نقش عدم قطعیت سیاست اقتصادی (EPU) بر کیفیت محیط زیست در ادبیات محیط زیست-انرژی کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا، هدف این مطالعه، بررسی چگونگی اثرگذاری عدم قطعیت سیاست اقتصادی بر انتشار CO2 در گروه کشورهای در حال توسعه با بیشترین میزان آلایندگی می باشد. بهعلاوه، اثر تعدیل کنندگی عدم قطعیت سیاست اقتصادی بر انتشار CO2 از کانال مصرف انرژی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر نیز مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بیانگر وجود رابطه علّیت دو طرفه بین عدم قطعیت سیاست اقتصادی و انتشار CO2 است. سپس برای برآورد مدل، روش گشتاورهای تعمیمیافته (GMM) برای حل مشکل درون زایی بکار گرفته شده است. نتایج حاصل از برآورد الگو بیانگر این است که افزایش عدم قطعیت سیاست اقتصادی به تخریب کیفیت محیط زیست در نمونة مورد مطالعه منتهی شده است. بهعلاوه، نتایج نشان دهندة این است که یک درصد افزایش در مصرف انرژی تجدیدپذیر موجب کاهش انتشار CO2 به اندازة 0/026 درصد شده است. اگرچه که افزایش مصرف انرژی تجدیدناپذیر به اندازة یک درصد به افزایش انتشار CO2 به اندازة 0/98 درصد منتهی شده است. همچنین نتیجة اثر متقابل عدم قطعیت سیاست اقتصادی و مصرف انرزی تجدیدناپذیر گویای آن است که افزایش EPU به کاهش مصرف انرژی تجدیدناپذیر و در نتیجه کاهش انتشار CO2 در طول دورة 2004 تا 2020 منتهی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انتشار دیاکسیدکربن؛ عدم قطعیت سیاست اقتصادی؛ انرژی تجدیدپذیر؛ انرژی تجدیدناپذیر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 979 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 727 |
||