نقش سازندۀ تخیل در تاریخ از منظر پل ریکور | ||
| فلسفه | ||
| دوره 20، شماره 1 - شماره پیاپی 38، تیر 1401، صفحه 117-132 اصل مقاله (675.55 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2022.333008.1006659 | ||
| نویسندگان | ||
| ندا غیاثی* 1؛ امیر مازیار2 | ||
| 1دانشجوی دکتری پژوهش هنر دانشگاه هنر تهران | ||
| 2استادیار گروه فلسفۀ هنر دانشگاه هنر تهران | ||
| چکیده | ||
| حضور تخیل در تاریخ از طریق صورتبندی روایی آن رخ میدهد؛ اما این حضور تنشی را ایجاد میکند که موجب میشود از یکسو، گروهی آن را در حوزۀ زیباشناسی روایت قرار دهند و نقش آن را در اثربخشی روایت بر مخاطب و درک او از وقایع تاریخی مهم بدانند و از سوی دیگر، گروهی وجوه تخیلی روایت تاریخی را آرایهای و در نتیجه، زائد بدانند و سعی در جدایی آن از محتوای تاریخ داشته باشند؛ اما آنچه اهمیت دارد، این است که هر دو گروه نقشی شناختی برای تخیل قائل نیستند و در بهترین حالت، کار آن را آراستن روایت تاریخی میدانند. در این میان، پل ریکور، فیلسوف فرانسوی، بر نقش تولیدگر تخیل تأکید میکند و میکوشد تا نشان دهد این سازندگی تخیل چگونه در بازنمایی روایت تاریخی کار میکند. او بر این باور است که تاریخ تنها از طریق تخیل میتواند بازسازی شود و آنچه تخیل به تاریخ میافزاید، نهتنها تاریخ را به عرصۀ ادبیات فرونمیکاهد، بلکه بر اهمیت آن بهمثابۀ گفتار نیز میافزاید و کارکردهای تازهای به آن میبخشد. این مقاله در پی آن است تا با جستجو در آرای مختلف ریکور، نشان دهد که تخیل چگونه با نقش خلاق خود، ارجاع روایت تاریخی به واقعیت گذشته را دستخوش تغییر کرده، مسیری فراهم میآورد که تصویر ما را از تاریخ بازپردازی میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پل ریکور؛ تخیل؛ تاریخ؛ بازنمایی؛ بازنمایی روایت تاریخی؛ واقعیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 845 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 818 |
||