تبیین موقعیت تجاری بغداد در دورۀ اول خلافت عباسی (132-232 ق) | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 403-421 اصل مقاله (6.43 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2022.336065.654311 | ||
| نویسندگان | ||
| ابوالفضل سلمانی گواری* 1؛ ابوذر خسروی2 | ||
| 1دانش آموخته دکتری تاریخ اسلام. دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار گروه شهرسازی. دانشگاه سلمان فارسی کازرون | ||
| چکیده | ||
| باظهور حاکمیت عباسیان در بینالنهرین و بنای بغداد به عنوان دارالخلافه، اهمیت سیاسی و اقتصادی آن منطقه به طور محسوسی رشد یافت. این شهر از اواسط سدۀ دوم ق به یکی از مراکز عمدۀ تحولات اقتصادی جهان اسلام تبدیل شد و با توجه به موقعیت جغرافیایی خاص (مرز اتصال بین دو جهان شرق و غرب) جایگاه ممتازی در عرصۀ تجارت و بازرگانی کسب کرد. سؤال اصلی پژوهش این است که چه دلایل و زمینههایی سبب گسترش و رشد تجارت بغداد در دورۀ اول خلافت عباسی شد؟ این تحقیق بهروش تاریخی، در تحلیل و تبیین چگونگی برآمدن بغداد بهعنوان یکی از کانونهای مهم تجارت در این دوره میپردازد. یافتههای پژوهش حاکی است که نقش موقعیت جغرافیایی و سیاسی بغداد و عبور راههای تجاری (خشکی و دریایی) شرق و غرب جهان اسلام از بینالنهرین با مرکزیت آن و ایجاد امنیت و تأسیسات رفاهی سبب رشد و شکوفایی تجاری آن شهر شد. با توجه به کارکرد تجاری ـ بازرگانی بغداد، این شهر نقش مهمی در گسترۀ تمدن دورۀ اسلامی در عرصههای کشاورزی، صنعت، آموزش و علوم ایفا کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بغداد؛ تجارت؛ موقعیت؛ دورۀ اول خلافت عباسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,562 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,374 |
||