جایگاه «قاعده نفی سبیل» از منظر قانون اساسی و روابط بینالملل ایران | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 52، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 965-983 اصل مقاله (497.25 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.294047.2272 | ||
| نویسندگان | ||
| شهرام صفائی1؛ محمود جلالی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکدة علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه حقوق، دانشکدة علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| قاعدة نفی سبیل از مهمترین قواعدی است که نقش تأثیرگذار بر تصمیمات و سیاستهای کلان جامعه اسلامی دارد. تمام روابط فردی و جمعی تحتالشعاع این قاعده هستند. این اصل در روابط دولت با بیگانگان نقش مهم و اساسی دارد و طبق این اصل در صورت تسلط کفار بر مسلمانان هر نوع رابطه نفی شده است. البته این قاعده مانند بسیاری از قواعد فقهی از جمله قاعدة «تزاحم» یا «نفی حرج» استثنائاتی دارد که راه روابط با جامعة بینالمللی را گشوده مینماید. همچنین قانونگذار ایران با اجرای این قاعده در روابط بینالملل موجبات عدم تسلط خارجیان را مدنظر قرار داده است. در خصوص انطباق این قاعده با استانداردهای بینالمللی از قبیل «اصل عدم مداخله» یا «اصل حاکمیت برابر دولتها» باید گفت این قاعده با استانداردهای بینالمللی گاهی در تعارض قرار میگیرد که در زمان اختلاف و تعارض باید عدم تسلط بیگانگان بر مسلمانان محوریت داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق بینالملل؛ روابط بینالملل؛ قاعدة نفی سبیل؛ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران؛ کنوانسیونهای بینالمللی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,837 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,315 |
||