مطالعۀ کیفی اعتیاد به ورزش در بین زنان ایرانی | ||
| نشریه مدیریت ورزشی | ||
| مقاله 11، دوره 15، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 201-182 اصل مقاله (497.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsm.2022.338113.2895 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی تیموریان1؛ رحیم خسرومنش* 2 | ||
| 1گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 2گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: اعتیاد به ورزش پدیدۀ مهمی است که بهتازگی در بین دختران و زنان ایرانی شیوع پیدا کرده است. از همین رو هدف تحقیق حاضر مطالعۀ کیفی اعتیاد به ورزش در بین زنان ایرانی با توجه به جنبههای مدیریتی، زیستی و روانی بود. روش پژوهش: روش تحقیق نظریهپردازی دادهبنیاد، رویکرد نظاممند بود. روش نمونهگیری از نوع نمونهگیری نظری بود. روش تحلیل دادهها، «پرسش» و «مقایسه» مستمر بود. پس از انجام 159 مصاحبۀ نیمهساختاریافته در طول یک سال و بررسی متون تخصصی مختلف، اشباع نظری حاصل شد. یافتهها: یافتهها نشان داد چهار مقولۀ اصلی در رابطه با اعتیاد به ورزش زنانی ایرانی وجود دارد که عبارتاند از: 1. سوقدهندههای اولیه، 2. انگیزههای شخصی، 3. فعالیت بدنی و 4. فواید فعالیت بدنی. یافتهها نشان داد سه سطح از انگیزههای شخصی وجود دارند. سوقدهندههای اولیه محرک انگیزههای اولیه هستند و انگیزههای شخصی زنی که بهطور مستمر فعالیت بدنی دارد و فواید زیستی، روانی و اجتماعی را شخصاً تجربه میکند، به مرور زمان تعدیل و درونیتر میشود و در نهایت به سطح سوم میرسد. نتیجهگیری: اگرچه برخی روانشناسان نسبت به اعتیاد به ورزش دیدگاهی منفی دارند، با توجه به فواید زیستی، روانی و اجتماعی فعالیت بدنی زنان ایرانی، مدیران ورزشی باید اعتیاد به ورزش را همچون «تعهدات مذهبی» مثبت بپندارند و بهدنبال شیوع و توسعۀ آن در بین زنان ایرانی باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتیاد به ورزش؛ اعتیاد مثبت؛ انگیزههای درونی؛ سرخوشی؛ سرحالی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,427 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 490 |
||