بررسی و نقد اختلاف اشاعره با معتزله قدیم و جدید و امامیه در رابطه با حُسن و قبح عقلی و ثمرهی اصولی آن | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 298-287 اصل مقاله (214.42 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2022.330771.669227 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر صادق تبریزی* 1؛ جلال جلالی زاده2؛ مصطفی ذوالفقار طلب3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فقه شافعی دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار گروه فقه شافعی دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار گروه فقه شافعی دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| موضوع تحقیق در این نوشتار این است که آیا عقل میتواند مستقلاً بدون استعانت از شرع، حسن و قبح اعمال را تشخیص دهد به این گونه که مناط تکلیف قرار گیرد؟ متقدمین اشاعره بر این باورند که عقل در شناخت احکام نیازمند تعالیم انبیا میباشد و مرجع حُسن و قبح صرفاً شرعی است. اما از نظر معتزله نخستین حجت در درک حسن و قبح، عقل است.از نظر امامیه حُسن و قبح عقلی است. اما عقل، بینیاز از شرع نمیباشد. نو معتزلیان در اوایل قرن بیستم در صدد برآمدند تا با اتکای به عقل و تفسیری نو از مفاهیم قرآنی، اسلام را هماهنگ با مؤلفههای مدرنیته نشان دهند. در این مقاله تلاش شده تا تبیین شود که عقل اولاً: در تعیین حسن و قبح اعمال نمیتواند از شرع بینیاز باشد. ثانیاً: در صورت بروز تعارض، نص شارع مقدم میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اشاعره؛ امامیه؛ حُسن؛ قبح؛ معتزله | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,572 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 624 |
||