جایگاه گاز طبیعی در دیپلماسی انرژی جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه: ظرفیتها و موانع | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| دوره 14، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 75-100 اصل مقاله (465.31 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2022.322674.450000 | ||
| نویسنده | ||
| وحید حسین زاده* | ||
| استادیار، گروه روابط بینالملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| در عصر جهانیشدن و تعامل گستردۀ سیاست و اقتصاد، انرژی بهعنوان ابزار اقتصادی قدرتمند، جایگاه مهمی در دیپلماسی کشورها پیداکرده است. در میان حاملهای مختلف انرژی، تقاضای جهانی برای گاز بهعنوان سوخت ارزان و پاک بهسرعت در حال افزایش است. این امر رقابت میان کشورهای تولیدکننده برای بهرهمندی بیشتر از این سوخت را در دیپلماسی انرژی افزایش داده است. با توجه به اینکه جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه جزو بزرگترین دارندگان منابع گازی جهان هستند و بازارهای هدف آنها نیز تا حدود زیادی مشترک است، دو کشور در عمل در موقعیت رقابت در عرصۀ تجارت این حامل انرژی قرار دارند. این نوشتار بر این فرضیه استوار است که جمهوری اسلامی ایران در حوزۀ دیپلماسی گاز دستکم در کوتاهمدت توان رقابت با فدراسیون روسیه در عرصۀبینالمللی را ندارد. پرسش اصلی این است که ظرفیتها و موانع دو کشور ایران و روسیه در استفاده از گاز طبیعی در دیپلماسی انرژیشان چیست؟ براساس چارچوب مفهومی دیپلماسی انرژی و با استفاده از روش مقایسهای توان رقابتی این دو کشور را در قالب چهار شاخص ظرفیت تولید، گاز مازاد، تراز تجارت گاز و ظرفیت انتقال گاز مقایسه و تحلیل میکنیم. یافتهها نشان میدهد که جمهوری اسلامی ایران بهدلیل فاصلۀ زیادی که در همۀاین شاخصها با فدراسیون روسیه دارد، نتوانسته است از گاز طبیعی بهصورت کارآمد در دیپلماسی انرژی خود بهرهبرداری کند و آن را به ابزاری برای پیشبرد هدفهای سیاست خارجی خود تبدیل کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ دیپلماسی انرژی؛ دیپلماسی گاز؛ روسیه؛ گاز طبیعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,342 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 873 |
||