بررسی و تحلیل سازمان فضایی منطقه کلانشهری تهران با استفاده از جریان فضایی جمعیتی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| دوره 26، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 27-37 اصل مقاله (2.55 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2022.319865.672599 | ||
| نویسندگان | ||
| رضا خیرالدین* 1؛ علیرضا صلاحی مقدم2؛ فاطمه طاهری3 | ||
| 1دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، ایران، تهران | ||
| 2مدرس گروه شهرسازی دانشگاه فردوسی مشهد و دکتری شهرسازی از دانشگاه نیوسات ولز استرالیا | ||
| 3کارشناس ارشد شهرسازی برنامهریزی منطقهای، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در ادبیات نوین برنامهریزی منطقهای الگوی سازمان فضایی مناطق هرچه بیشتر تحت تأثیر تعاملات میان سکونتگاههاست، این امر باعث شکلگیری پیوندهایی میان کانونها میشود و در صورت هدایت صحیح روند سازمانیابی فضا میتواند به یکپارچگی فضایی-عملکردی منطقه بیانجامد. براساس مستندات طرحهای فرادست نیروهای مرکز گرا به سمت کلانشهر تهران، سیل عظیم نیروهای کار و جریان افراد با هدف برخورداری از خدمات و تسهیلات برتر متمرکز شده در تهران، سازمان فضایی نامتعادلی را تداعی مینماید. این پژوهش با بهرهگیری از روش بررسی و تحلیل جریان سفرها (تعداد مسافران جابه جاشده بین شهرهای منطقه کلانشهری تهران)، الگوی حاکم بر سازمان فضایی منطقه کلانشهری تهران بازشناسی و روند تحولات آن بررسی شود. نتایج نشان می دهد به موازات کاهش سهم تمرکز جریان سفرها از کلانشهر تهران، نقش شهرهای پیرامونی در نظام اسکان و فعالیت در منطقه افزایش یافته و الگوی سازمان فضایی منطقه کلانشهری تهران در طی دوره مورد بررسی (1375-1390) از یک الگوی متمرکز با تسلط شهر تهران به تدریج به یک حوزه گسترده با مراکز جمعیتی و عملکردی متعدد تکوین یافته است. تحلیلهای شبکه جریان سفرها گرایش به سوی الگوی متعادلتر در پراکنش فعالیتها در منطقه و افزایش مراکز سطح دو را بیان میکنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شبکه شهری؛ سازمان فضایی؛ جریان افراد؛ تحلیل شبکه؛ منطقه کلانشهری تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,446 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,268 |
||