تحلیل بُعد غیرمادی انسان در قرآن بر پایۀ معناشناسی و بازخوانش واژگان «نفس، روح و قلب» | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 547-527 اصل مقاله (314.27 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2022.330610.669825 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی نوری افشان* 1؛ ابوالفضل خوش منش2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه قرآن و حدیث دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| نفسشناسی پدیدهای است که قدمتی به طول تاریخ دارد. برخی بر این باور بودند که انسان جز همین ظاهر مشهود نیست و بعضی حقیقت اصلی انسان را جوهری بسیط و ذاتی مجرد میدانند که بدن تنها نقش مرکبی برای اوست. در زمینۀ بُعد غیرمادی انسان، دانشمندان اسلامی از واژگانی چون «نفس»، «روح» و «قلب» استفاده میکنند. در قرآن اصطلاح نفس تنها در بُعد غیرمادی انسان به کار نرفته است، بلکه همۀ وجود انسان اعم از بُعد مادی و غیرمادی هردو را دربرمیگیرد. واژۀ روح نیز به معنای رایج امروزی آن نیست و از همنشینی آن با واژۀ «امر» میتوان دریافت که روح، سازوکار اجرایی، تنظیمکننده و جاریکنندۀ امور عالَم در مخلوقات و در واقع رابط میان امر و خلق است. با بررسی دقیق تمام آیات مربوط به قلب این نتیجه حاصل میشود که در قرآن کریم این قلب است که نمایندۀ بُعد غیرمادی انسان است و کنترل کنندۀ قوای اوست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امر؛ انسان؛ بُعد غیرمادی؛ روح؛ قلب؛ نفس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,209 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,436 |
||