محافظهگرایی پدیداری: توجیه معرفتی از طریق به نظر رسیدن | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 371-351 اصل مقاله (330.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2021.315171.523248 | ||
| نویسندگان | ||
| کاظم راغبی* 1؛ منصور نصیری2؛ محمد محمدرضایی3 | ||
| 1. دانشجوی دکتری فلسفه دین دانشگاه تهران، پردیس فارابی | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه دانشگاه تهران، پردیس فارابی | ||
| 3. استاد گروه فلسفه دانشگاه تهران، پردیس فارابی؛ | ||
| چکیده | ||
| محافظه گرایی پدیداری، رویکردی در توجیه معرفتشناساسانه است که با تکیه بر «بهنظر رسیدن» و «پدیدار»، تلاش دارد نظریهای برای توجیه درونی و غیراستباطیِ حداقل برخی از باورهای انسان را فراهم آورد. بر این اساس توجیه و عدم توجیه، رابطهای مستقیم با وضعیت ذهنی عامل معرفتی دارد. ایدهی مرکزی این نظریه این است که اگر چیزی برای یک عامل معرفتی صادق به نظر بیاید، و هیچ دلیلی نیز وجود نداشته باشد که آن چیز آنگونه که به نظر میآید نیست، آن عامل معرفتی در باور به آن امر، حداقل به میزانی، دارای توجیه و عقلانیت است. ما در این مقاله، با نگرشی همدلانه، این دیدگاه نوین را تقریر کرده و تلاش خواهیم کرد علاوه بر تبیین مولفههای اصلی آن، که مهمترین آن تبیین «به نظر رسیدن» به عنوان یک وضعیت ذهنی التفاتی دارای ویژگی پدیداری خاص است، مهمترین نقدهای وارد شده بر محافظهگرایی پدیداری را پاسخ دهیم و نشان دهیم که این دیدگاه، دیدگاهی قابل توجه در توجیه و عقلانیت باورهای معرفتی به شمار میآید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| محافظهگرایی پدیداری؛ توجیه غیراستنباطی؛ درونگرایی؛ فهم متعارف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 751 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 498 |
||