اسکندر تارن و رؤیای جهانی متحد | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| دوره 13، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 105-126 اصل مقاله (1.28 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2021.324053.473408 | ||
| نویسندگان | ||
| سید زین العابدین مجیدی1؛ روزبه زرین کوب* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ ایران باستان دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار گروه تاریخ دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در سال 1927 م مورخ بریتانیایی، ویلیام تارن (1869-1957 م) با انتشار زندگینامهای از اسکندر در جلد ششم از تاریخ باستان کمبریج به ارائه دیدگاههایی آرمانی دربارة شخصیت سردار مقدونی پرداخت. محوریترین و در عین حال، بحثانگیزترین دیدگاه تارن دربارة اسکندر، انتساب مفهوم «اتحاد و برادری جهانیان» به او بود. تارن برحسب تصور خود از گزارش آریان، دعای اسکندر را در جشن اُپیس (324 پم) برای همکاری و مشارکت مقدونیها و ایرانیان در حکومت، اعلان رسمی اتحاد تمامی انسانها تعبیر کرد و از آن به عنوان «هُمُنُیا» Homonoia)، یا اتحاد قلوب) نام برد. تارن در سالهای 1933 (مقالة «اسکندر کبیر و اتحاد جهانیان») و 1948 م (زندگینامة اسکندر کبیر، 2 ج) بدون هیچ تجدیدنظری، دیدگاه آرمانی خود را دربارة اسکندر بار دیگر ابراز کرده و بر آن تأکید کرد. با وجود انتقادهای فراوان به دیدگاههای آرمانی تارن، مفهوم «اتحاد و برادری» او دربارة اسکندر، حوزة تاریخنگاری اسکندر را در غرب تا اواخر دهة پنجاه میلادی تحت تأثیر قرار داد تا اینکه در نهایت، مفهوم او در سال 1958 م از سوی ارنست بادیان مردود شد. بررسی دیدگاه تارن و اظهارات محققان جدید دربارة این مورخ، نشان میدهد که شرایط حاکم بر عصر تارن موجب شکلگیری مفهوم آرمانی او دربارة اسکندر شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسکندر؛ تارن؛ مفهوم اتحاد و برادری؛ آریان؛ هُمُنُیا؛ جشن اُپیس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,390 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 746 |
||