نابرابری فضایی و رابطة مرکزـ پیرامون در ایران: ارائة یک مدل نظری با استفاده از روش نظریهپردازی لینهام | ||
| مجله علمی " آمایش سرزمین " | ||
| مقاله 2، دوره 14، شماره 1، فروردین 1401، صفحه 25-59 اصل مقاله (1.85 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jtcp.2022.334526.670279 | ||
| نویسندگان | ||
| هاشم داداش پور* 1؛ دلارام شجاعی2 | ||
| 1دانشیار برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| ساختار کشور ایران، با وجود اینکه از ثروت و قدرت و منابع زیادی برخوردار است و تلاشهای زیادی جهت تعادل منطقهای در آن صورت گرفته، به سمت نابرابری فضایی متمایل شده و ساختار مرکزـ پیرامونی را به منزلة الگوی غالب در کشور نمودار ساخته است. این ساختار بهوجودآمده حاصل عوامل و نیروها و جریانهای بسیار زیادی است. بنابراین، در این تحقیق هدف تبیین یک مدل نظری از نابرابری فضایی در کشور با استفاده از روش نظریهپردازی لینهام است. در این روش 5 گام وجود دارد که در گام اول یعنی مفهومسازی با استفاده از روش فراترکیب و نرمافزار MAXQDA مدل نظری تدوین شده است. نتیجة بهدستآمده حاکی از آن است که مفاهیم گفتمان تئوریمحور وابسته به زمینه، وابستهسازی و تمرکزگرایی، عملکرد معکوس برنامههای توسعه، روابط نابرابر قدرت، نابرابری منافع و ثروت (نابرابری اقتصادی)، سیاستگذاری و مدیریت نامطلوب، وجود مدیریت محلی و منطقهای ضعیف در برابر قدرت مرکزی، توزیع نامتوازن جمعیت و فعالیت در فضای جغرافیایی، جغرافیای نامتوازن مواهب طبیعی در قالب سه گفتمان ایدئولوژیمحور و اقتصاد سیاسیمحور و زمینهمحور باعث ایجاد نابرابری فضایی و شکلگیری رابطة مرکزـ پیرامونی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نابرابری فضایی؛ مرکزـ پیرامون؛ مدل نظری؛ نظریه پردازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,439 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,300 |
||