تحلیلی بر قلمرو نظری شهر هوشمند تاب آور و تدوین چارچوب کاربست آن | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| دوره 25، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 55-69 اصل مقاله (1.39 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2021.329235.672671 | ||
| نویسندگان | ||
| غزاله سادات قریشی1؛ حمید رضا پارسی* 2؛ فرشاد Nourian3 | ||
| 1دانشجو دکترا- دانشگاه تهران | ||
| 2عضو هیئت علمی گروه شهرسازی دانشگاه تهران | ||
| 3دانشیار دانشکده شهرسازی ،پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| با گذشت چهارنسل تحول نظری و تجربی شهر هوشمند، انتظار بر این بود که با اتکا بر تکنولوژیهایی نظیر اینترنت اشیا، هوش مصنوعی، رایانش ابری و نظایرآن، این نظریه راهکار مواجهه با مسئله و حل پیچیدگیهای برنامهریزی تابآوری باشد. لکن پژوهشهای بیشمار اخیر، مبین خلاف آن است. ریشه مساله نه درکاربست تکنولوژی بلکه درتلفیق نظری شهر هوشمند و تابآوری شهری است. چگونگی دستیابی به فرمولبندی مناسب برای گونهشناسی رویکردهای قلمرو نظری شهرهوشمند تابآور(با ترکیب مناسب ابعاد رویه ای و محتوایی) و پیشنهاد برای نحوه تلفیق، سوال این پژوهش است. لذا، هدف پژوهش حاضر، تبیین قلمرو نظری شهر هوشمند تابآور بین دو نظریه شهر هوشمند و تابآوری شهری است که با روش تحلیل محتوای سیستماتیک کمی وکیفی 42 سند از اسناد پژوهشی منتشره بین سالهای 2020-2010 و با استفاده از نرمافزار MAXQDA20 انجام گرفته است. مطالعات نشان داد که سه گونه اصلی مطالعه تبیینی شهر هوشمند تابآور وجود دارد که از حیث پیوند شناختی، ارتباط عناصر، ابعاد و مولفه های دو نظریه کمتر کار شده و جامعیت تلفیقی یک نظریه واحد زیر سوال است. لذا سعی گردید پیشنهاد روشنی برای تلفیق جامعی از دو نظریه برای تعیین چارچوب نظری در تدوین سازوکار یک شهر هوشمند تابآور تدوین و مستدل گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شهر هوشمند تابآور؛ شهر هوشمند؛ تابآوری شهری؛ تحلیل محتوای سیستماتیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,262 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,957 |
||